Posts Tagged ‘Zaragoza’

Teruel bestaat, en zijn vliegveld ook

30/05/2018

Deze foto is genomen vanaf de weg tussen Teruel en het kleine bergdorpje Albarracín. Toen we vier jaar geleden voor het eerst de vliegtuigen tussen de graanakkers zagen, keken we onze ogen uit. Had nu ook Teruel een vliegveld. Teruel, gelegen in het oosten van Spanje, is met 33000 inwoners de kleinste Spaanse provinciehoofdstad. De stad moest zich jaren geleden letterlijk op de Spaanse landkaart schreeuwen met de leuze Teruel existe!!, Teruel bestaat. Want het leek of de bestuurders van Madrid dat niet wisten. Teruel was de enige provincieplaats die niet aan een snelweg lag. Door dat isolement kwam er ook nauwelijks internationaal toerisme om van de prachtige mudéjartorens en de heerlijke jamón blanco te genieten, of om het verhaal te horen van de Spaanse Romeo en Julia, los amantes de Teruel, die in de kerk van San Pedro liggen begraven. Europese subsidies gingen aan Teruel voorbij en geen enkele politicus uit Madrid kwam campagne voeren in Teruel. De stad had een laag werkeloosheidscijfer, want wie geen werk had vertrok. Het inkomen lag boven het gemiddelde in Spanje, maar dat kwam door de pensioenen. En bij het uitdelen van subsidies werden de berekeningen gemaakt op basis van de inkomsten van de hele autonome regio en daar had Teruel de pech dat het in de welvarende regio van Aragón ligt met Zaragoza als de rijke hoofdstad. 

Maar inmiddels ligt Teruel aan de snelweg A23 die Valéncia met Zaragoza verbindt en heeft de stad sinds 2013 een vliegveld. Maar er was iets vreemds aan de luchthaven, viel ons op, toen we er de eerste keer langs reden. We zagen geen verkeerstoren en geen terminal. Er was alleen een hangar en de vliegtuigen stonden wel erg dicht op elkaar. Op sommige vliegtuigen ontbraken de kleuren en de naam van de luchtvaartmaatschappij. Maar wat wij zagen en waarvan wij dachten dat dit weer zo´n spookvliegveld was, zoals er wel meer in Spanje zijn aangelegd de laatste jaren, bleek een heel groot succes te zijn. Teruel heeft de grootste parkeerplaats voor vliegtuigen van Europa. Hier wachten vliegtuigen op een koper, op een grote onderhoudsbeurt of om helemaal ontmanteld te worden. Er is plaats voor vijfhonderd vliegtuigen. Vanuit Tokyo, Kuala Lumpur en Tapei komen de Boeings 747, de Jumbo´s en de Bombardiers naar Teruel vliegen. Ook de ruimtevaartindustrie heeft Teruel ontdekt. Het vliegveld heeft 150 directe banen gecreëerd, De toeleveringsbedrijven, hotels en restaurants doen goede zaken. Teruel heeft zich na jaren schreeuwen niet aleen op de Spaanse landkaart gezet, maar ook op de boordcomputers van veel vliegtuigen.

Sneeuwpret en wateroverlast

05/03/2015

068

Het is wel een heel makkelijk grapje om te beweren dat Maria de bui al zag hangen toen ze aan de oever van de Ebro in de eerste eeuw na Christus aan de apostel Jacobus verscheen. Op de plaats, waar nu Zaragoza ligt, had de discipel de meeste gelovigen om zich heen verzameld en als dank voor de promotie van het werk van Haar Zoon, kwam Maria bij hem op bezoek en liet als bewijs van haar verschijning een pilaar en een klein beeldje achter. Die pilaar staat in de basiliek van Zaragoza, pal aan de rivier de Ebro, die dreigend steeds dichter bij het heiligdom komt. Voor de goede orde, de pilaar op de foto boven deze post is niet de originele zuil, zo ernstig is de wateroverlast in Aragón nog niet. _IMG0249_b38776c0Deze pilaar staat naast de wieg van de rivier de Ebro, in het binnenland van Cantabrië, bij het dorp Fontibre. Op de achtergrond komt het water van onder het kalksteen omhoog borrelen. Eigenlijk is het het water van de rivier de Híjar, die een paar kilometer voor Fontibre onder de grond duikt. De bron van de Ebro is de Pico de los Tres Mares, de bergtop van de Drie Zeeën. Het is de enige berg van Spanje die zijn smeltwater naar de drie zeeën stuurt die het Iberisch Schiereiland omringen. Vanaf de westflank stroomt het water met de rivier de Nansa naar de Cantabrische Zee. Aan de zuidkant zoekt het smeltwater zich een weg naar de rivier de Pisuerga, die uitmondt in de Duero, die op zijn beurt bij Porto uitmondt in de Atlantische Oceaan. Het water van de Ebro komt vanaf de noordkant van de bergtop stromen en heeft als bestemming de Middellandse Zee. Op deze eerste zondag in maart vermaken ouders zich met hun kinderen in de besneeuwde weiden aan de voet van de berg. De sneeuwoverlast heeft plaats gemaakt voor sneeuwpret. Anderhalve maand geleden waren de dorpen in dit gebied nog volledig ingesneeuwd. Voedselpaketten werden boven de dorpen in de omgeving uit helikopters geworpen. De enorme muren van sneeuw langs de weg tussen Reinosa en Alto de Campoo herinneren nog aan de ellende. Voor de bewoners hier in de streek van het kleine skigebied van Alto de Campoo is de overlast voorbij. Met het smeltwater neemt de Ebro nu de problemen mee naar Aragón. De sneeuwmassa in Cantabrië is twee keer zo groot als vorig jaar. In Aragón staat 28000 hectare landbouwgebied onder water en is de schade aan de verschillende gewassen opgelopen tot zo´n 50 miljoen euro.

slide_407022_5092976_freeIn Zaragoza steeg het waterpeil tot 6 meter en was de aanvoer 2400 kubieke meter per seconde. De gedupeerde landbouwers geven niet alleen de schuld aan het smeltwater. Volgens hen wordt de Ebro al tijden niet meer schoongehouden, waardoor het stroomgebied van de rivier kleiner is en het waterpeil stijgt. En zo wordt de Ebro nu vervloekt, waar hij eens werd geprezen. De rivier gaf zijn naam aan het hele Iberisch schiereiland in de tijd van de Grieken. Die noemden het gebied van de Ebro, van Cantabrië tot Catalonië, Iber, oever in het Grieks. Iber werd Ebro én Iberisch schiereiland. Maar de Ebro is ook het Oranje onder de rivieren; altijd maar tweede in de verschillende klassementen. Na de Duero is de Ebro de meest waterrijke rivier. Op de ranglijst van de langste rivieren wordt de Ebro voorbij gestreeft door de Taag en de Ebro is pas na de Nijl de langste rivier die uitmondt in de Middellandse Zee. Maar op deze dagen wordt in de Spaanse media maar over één rivier gesproken, inderdaad de Ebro. 

Zaragoza, culturele hoofdstad van Europa 2016

20/06/2011

Zaragoza werd gesticht door de Romeinen als Caesar Augusta. De apostel Jakobus predikte er aan de oever van de rivier de Ebro en voor de islamieten was het de belangrijkste stad in het noorden van Spanje. Met zo’n verleden zou je verwachten dat de hoofdstad van Aragón uitpuilt van de culturele bezienswaardigheden, maar dat valt behoorlijk tegen. De blikvanger is natuurlijk de enorme basiliek die aan de rivier staat en waar binnen het minuscule  beeldje van Maria op een zuiltje wordt vereerd. De zijgevel van de kathedraal lijkt op een vloerkleed met islamitische motieven. Meer moors vakwerk is terug te vinden in het oude paleis Aljafería, waar nu de deelregering van Aragón bijeenkomt. Maar daarmee moet de stad het doen. Met een beetje pech was Zaragoza de basiliek kwijtgeraakt, toen daar in de Spaanse burgeroorlog drie granaten door het dak naar binnenvielen, maar niet ontploften. De gaten zitten nog steeds in het dak, en twee van de drie granaten hangen tegenover de Mariakapel. De derde granaat schijnt nog ergens onder de vloer te liggen. Ook in de buitenmuren zijn nog overal de littekens van de burgeroorlog te zien. Begin 19e eeuw moest Napoleon bijna de hele stad afbreken om de inwoners van Zaragoza tot overgave te dwingen. Huis voor huis werd de stad ingenomen. Zaragoza is door dat verleden nu vooral een grote moderne stad, na Barcelona en Madrid een van de grootste met bijna een miljoen inwoners, gelelegen in een zandbak aan de snelweg de A2 die Madrid en Barcelona verbindt. Drie jaar geleden organiseerde Zaragoza de Wereldexpo. Een paar weken geleden reed ik over het terrein de stad in en zag ik dat net als Sevilla ook Zaragoza worstelt met de erfenis. Het terrein bood een troosteloze, lege aanblik.  Daarom verdient Zaragoza de titel van culturele hoofdstad niet. Ik moet toegeven dat er ook wat persoonlijke aversie tegen Zaragoza bestaat. Ooit was de stad het eindstation van mijn eerste Spaanse avontuur. Voor Zaragoza spreekt wel de gezellige bruine kroeg Van Gogh, eigendom van de Nederlander Herman, in de straat Espoz y Mina, net achter het plein van Pilar.