Posts Tagged ‘Valle de Boi’

Heksenjacht in de Catalaanse Pyreneeën

30/07/2011

Grote kans dat wanneer je in juli of augustus een Spaans dorp, hoe klein dat ook is,  komt binnenrijden, dat je verzeild raakt in het jaarlijkse dorpsfeest. Deze verlaten dorpjes komen tijdens de zomermaanden weer tot leven als de immigranten en hun familie er de vakantie komen doorbrengen. Het (tijdelijke) inwonertal van zo´n gehucht kan zo maar worden verviervoudigd in de zomervakantie. En daarom vinden de jaarlijkse feesten vooral in de zomer plaats. Het is toch gezelliger om met een paar honderd mensen een feest te vieren, dan met een man of 60, die dan vaak ook nog van hoge leeftijd zijn. In Taüll hoeven ze zich daar niet druk over te maken. Naast de grote groep vakantievierders uit Barcelona die hun wortels en tweede huis weer eens komen opzoeken, profiteert Taüll ook van de nabijheid van prachtige romaanse kerkjes en de ligging in de valle de Boi, dichtbij een van de ingangen van het nationale park Aiguëstortes y Lago de Sant Maurici, en dus van een grote stroom toeristen. Samen met de lolake bevolking stonden die opeengepakt op het kleine dorpsplein van Taüll in afwachting van de Baixada de Fallés, de afdaling van de fakkels. Het is een traditie die alle dorpjes in de valle de Boi kennen. Mannen verzamelen zich na zonsondergang op de berg met een bijna 2 meter lange fakkel in de vorm van een bezemsteel om de heksen uit de bergen en het dorp te verjagen. Een pijnboom wordt in brand gestoken en met dat vuur steken de mannen hun fakkel aan. Vanuit het dorp is goed te zien hoe zich langzaam een lint van lichtjes vormt, dat als een slang naar beneden slingert op weg naar het dorpsplein, dat vol staat met mensen. De rennende fakkeldragers moeten uit het straatje naast bar La Plaça het plein opkomen, dus op dat straatje zijn alle ogen gericht. Ya vienen!, roept opeens een meisje met een recht afgeknipte pony en een soort pyamabroek waarvan het kruis tussen de knieën hangt. Met heftige gebaren weet ze een mensenhaag te creëren voor de heksenjagers. Maar opeens roept iemand dat ze uit de straat naast de romaanse kerk van Santa Maria zullen komen en dat betekent dat de mensenhaag opnieuw moet worden opgesteld. Het orkest speelt inmiddels het deuntje dat de fakkelsdragers moet begeleiden. Uiteindelijk komen ze toch vanuit het straatje bij bar La Plaça het plein oprennen. Toeschouwers die nog naar het andere straatje stonden te kijken, springen snel opzij, want de optocht van vuur komt gevaarlijk dichtbij. Ineens is de kou uit het bergdorpje verdwenen en de heksen waarschijnlijk ook. En als het niet zo´n boeiend schouwspel was, zouden ook de toeschouwers het plein hebben verlaten om brandplekken te voorkomen. Nadat alle fakkels in een groot vuur zijn geworpen, is het tijd voor de muziekband. Ze spelen dezelfde jaren negentig zomerhits die ik hoorde, toen ik ruim vijftien jaar geleden op een dorpfeest in Venta de Baños was. In de dansende menigte herkennen we onze campingbaas Gerard, die ook met een fakkel naar beneden was komen rennen. Hij vond het hele spektakel maar erg tam dit jaar.     

Anuncios

Op reis langs de Bermuda-driehoek

09/07/2011

Het is er al een paar jaar niet van gekomen. Met familie in Peru en Nederland is de vakantiebestemming vaak al snel bepaald. Maar morgen gaan we weer eens op vakantie in Spanje. Mensen moeten daar weleens om lachen, omdat ik door mijn baan als reisleider al het hele jaar door Spanje reis, maar dat is toch echt geen vakantie, maar gewoon (heerlijk) werk. En onze vakantie ziet er ook anders uit. In de bagage geen culturele reisgidsen, maar onder andere onze inmiddels onafscheidelijke hangmat en een wijnzak. Geen uitgebreid stedenbezoek, maar de bergen in, mijn favoriete vakantiebestemming. Mijn wederhelft houdt meer van de zee.  De Costa Brava en de Catalaanse Pyreneeën, de Vall de Boi en de Val d’ Aran, worden het decor van onze vakantie. Maar eerst een paar dagen naar Barcelona voor een kort familiebezoek en dan met de auto eerst een weekje naar de bergen en aansluitend een weekje naar de Costa Brava. Een route langs een Bermuda-driehoek, zeg maar. Ik ben nog nooit in de Catalaanse Pyreneeën geweest. Ben erg benieuwd naar de Romaanse kerkjes die daar in de valleien staan, dat wordt het kleine culturele hoofdstuk van de vakantie. De Costa Brava ken ik een beetje. Al weer wat jaren geleden stonden we een paar dagen op een camping bij Cadaqués. En vanuit de bus van Eurolines, waarmee ik heel lang geleden van Barcelona naar Nederland reisde, zag ik badplaatsen als Lloret en Platja d´Aro, waar blonde Nederlandse tienermeisjes huilend afscheid namen van hun Spaanse vakantieliefde, die nog voor de bus om de hoek verdween al weer op zoek ging naar een nieuwe prooi, de meisjes snikkend achterlatend in de bus. Op advies van Catalonië-deskundige Edwin Winkels gaan we een strandje opzoeken aan de Cap de Begur, waar het er niet zo massaal aan toegaat als in Lloret de Mar of Estartit. En zo doen wij ook mee in de Spaanse statistieken van het toerisme, de bedrijfstak die de Spaanse economie weer wat moet opkrikken. De cijfers die twee weken geleden werden gepubliceerd zijn hoopgevend. Tussen januari en mei kwamen er 19 miljoenen toeristen naar Spanje, 7,3% meer dan vorig jaar. Die stijging wordt vooral veroorzaakt door de zonaanbidders die de stranden van Egypte en Tunesië hebben ingeruild voor de Spaanse costa. In de toeristensector verwacht men meer dan 50.000 banen te creeëren tot eind 2011. De grootste groep toeristen komt uit Engeland (bijna 4,5 miljoen), gevolgd door Duitsland en Frankrijk. Nederland komt op de achtste plaats terug met bijna 900.000 toeristen. Eerlijk gezegd hoef ik die niet allemaal tegen te komen aan het strand. De drie foto´s hierboven die ik van internet heb geplukt, hoop ik wel te kunnen maken. Van het beeld op de foto hieronder hoop ik geen deel uit te hoeven maken. Maar het is juli, dus iedereen gaat op reis. Gezien de statistieken van het aantal bezoeken aan mijn weblog geldt dat ook voor mijn volgers. Zij die dit nog wel lezen en later nog op pad gaan wil ik een heerlijke vakantie wensen.