Posts Tagged ‘Semana Santa’

Kalenders voor stakingen en kalenders voor feestdagen

10/03/2011

Om te beginnen de kalender die gisteren werd gepubliceerd door de vakbonden van Aena, een overheidsbedrijf dat bijna alle commerciële vliegvelden van Spanje beheert. De data in het rood zijn de mogelijke dagen dat het personeel van Aena in staking gaat. De overheid wil de luchthavens voor een groot deel in handen van privé-bedrijven geven tot woede van de vakbonden, die met 22 dagen staking dreigen. Vanmiddag waren er nog gesprekken tussen de vakbonden, Aena en de overheid, maar vooralsnog is daar niets uitgekomen. In de toeristische sector worden ze al nerveus, want de data die de vakbonden hebben uitgekozen, zijn bijna allemaal dagen waarop de Spanjaarden vakantie hebben. De eerste dagen vallen in de paasweek op woensdag, donderdag, zondag en paasmaandag. Voor de reizigers lopen ook de eerste dagen van mei gevaar en het begin en einde van de zomervakantie. Het lijkt wel of de vakbondsleiders bij het uitzoeken van de data om te staken dezelfde kalender hebben gebruikt als die ik gisteren van internet heb gehaald; de feestdagenkalender, die opmerkelijk de calendario laboral, de werkkalender wordt genoemd. Voor een reisleider altijd handig om bij de hand te hebben, want voor je het weet kom je in een stad aan en blijken opeens alle monumenten gesloten te zijn of rij je je tijdens een stadsrondrit vast in een processie of een feestvierende meute.  

De kalender is overigens lang niet volledig, alleen nationale feestdagen en die van de 17 autonome regio´s worden vermeld. Dus het is niet uitgesloten om toch terecht te komen in een lokaal feestje of een religieuze plechtigheid, zoals me in 2003 in Sevilla overkwam, toen achter mijn rug de processie voor de heilig verklaarde non Angela de la Cruz in de kathedraal verdween en de deuren van de kerk voor drie dagen op slot gingen. De Spanjaarden moeten overigens twee feestdagen inleveren. Dat komt omdat 1 mei, de Dag van de Arbeid, en 25 december, Eerste Kerstdag, op een zondag vallen en deze vrije dagen niet mogen worden verschoven naar een andere datum. Dat mag wel met de feestdagen van de autonome regio´s die op een zondag vallen. Zo hadden de inwoners van Barcelona afgelopen maandag een vrije dag omdat hun feestdag van de Diada, elf september, dit jaar op een zondag valt. Spanje heeft nog zes officiële feestdagen voor de boeg; Goede Vrijdag 22 april, Maria Hemelvaart 15 augustus, dia de la Hispanalidad 12 oktober, Allerheiligen, dag van de Spaanse constitutie 6 december en de dag van de Onbevlekte Ontvangenis op 8 december.           

Anuncios

Semana Santa 2010 (slot)

04/04/2010

Het zit er bijna op. In Spanje geen paasmaandag of tweede paasdag, dus vandaag komt er een einde aan de paasweek, die voor sommigen wel heel erg lang was.  Geen idee hoelang deze kinderen door de straten van Málaga zijn gegaan, zwaaiend met een wierrookvat of een fakkel dragend. Een processie duurt al snel een uur of zes en is meer stilstaan dan echt lopen. En juist dat stilstaan of slenteren is zo vermoeiend.  Daar weten deze kinderen inmiddels alles van. Deze foto is genomen om 23.16 uur. Toen we om 02.00 uur naar huis gingen, waren er nog veel van hun vriendjes en vriendinnetjes op straat.

Picasso was hier

03/04/2010
Het water was nog te koud om te zwemmen. Maar de zon prikte voldoende en de chiringuito, de strandtent, waar we net hadden gegeten, had een paar ligstoelen uitgestald om na het verorberen van de inktvis, de hondshaai en goudbrasem en de heerlijke witte wijn uit de streek van Reuda, van een siesta te genieten. De processies en de paasdrukte van het centrum waren opeens heel ver weg. Dat is het grote voordeel van een stad aan zee. Strand en cultuur zijn altijd dichtbij. Barcelona heeft dat en Málaga ook. Maar de meeste toeristen die aankomen op het vliegveld van Málaga slaan direct rechtsaf richting de badplaatsen aan de Costa del Sol, zoals Torremolinos en Fuengirola. Málaga is het lelijke eendje van de steden in Andalusië. Het valt ook niet mee om cultureel op te boksen tegen steden als Córdoba, Sevilla en Granada. Moet ook eerlijk toegeven dat mijn reisorganisatie SRC een bezoek aan de stad niet in het programma heeft op de rondreis door Andalusië. Alleen als Transavia weer met onmogelijke aankomst- of vertrektijden op de proppen komt, gaan we soms even Málaga in.
Málaga wil de toerist meer bieden dan een vliegveld, dichtbij de stranden en doet dat vooral met Picasso, die op 25 oktober 1881 in Málaga werd geboren. Zijn geboortehuis staat aan het plein van Merced. Een heerlijk plein om ´s ochtends te ontbijten, voor een habbekrats heb je er een ontbijtmenu, kopje koffie, verse jus d´orange en een toast met tomaat, olijfolie en ham. Van het plein af, de straat van Granada in, staat de kerk van Santiago waar Picasso werd gedoopt en daar weer om de hoek is het Picassomuseum. Het zijn niet zijn beste werken die daar zijn vertegenwoordigd. Het museum heeft meer sobras (restjes) dan obras (meesterwerken), volgens Raúl.
Málaga heeft zich kandidaat gesteld om in 2016 culturele hoofdstad van Europa te worden en heeft in Spanje onder andere concurrentie van Burgos, Cáceres en Córdoba. Dus moet de stad cultureel wel iets te bieden hebben. Picasso was het begin. Nu komt er ook een museum met een deel van de collectie van Carmen Thijssen Bornemisza. De omgeving van de haven wordt opnieuw ingericht en het Romeinse theater en Moorse alcazaba en Gibralfaro zijn gerestaureerd. 
Maar zoek niet alleen cultuur in Málaga. Onze wandelingen door de stad, of dat nu via de Paseo del Parque en de winkelstraat van Larios is of vanaf de plaza de Merced, eindigen altijd in het smalle zijstraatje, ben weer de naam vergeten, van de straat van Larios bij de bodega Quitapenas. Nog nooit zulke lekkere gambas rebozadas, gepaneerde garnalen, gegeten als daar. Heerlijk om daar in maart, als we in Salamanca nog met dikke jassen en sjaals de straat opgaan, op een kruk aan een wijnvat, die buiten voor de bar staan, een hapje te eten.    

Op pad met De Rijke en De Allerheiligste Liefde

01/04/2010

Woensdag, 19.23 uur, de Real Excelentísima, Muy Ilustre y Venerable Cofradía de Culto y Procesión de Nuestro Padre Jesús Nazareno titulado el Rico y María Santísima del Amor oftewel De Rijke en De Allerheiligste Liefde zijn klaar om te vertrekken. De enorme baldakijn met het beeld van Maria wordt door 242 mannen gedragen, onder de baldakijn van Christus gaan de schouders van 224 mannen. Voor ze op weg gaan wordt ze vanaf het balkon nog een saeta toegezongen, een dramatische klaagzang. Onderweg zal op het plein van de bisschop een gevangene zijn vrijheid terug krijgen. Want daar staat El Rico voor, Rijk , Groot en Almachtig in Majestueuziteit en Barmhartigheid.

Donderdag, 03,24 uur, de dragers kijken de omstanders met holle ogen aan. De gezichten zijn vertrokken van de pijn. De Rijke en De Allerheiligste Liefde zijn weer terug in de straat van Victoria, bijna acht uur later. De rondgang door Málaga zit er bijna op. Nu nog de baldakijnen naar elkaar toe draaien voor de finale.  De baldakijn gaat verder omhoog, niet langer op de schouders maar op de handen van de uitgestrekte armen. Het laatste kunststukje voor de hele stoet verdwijnt in de tinglao, een soort garage, waar de tronen worden geparkeerd. De beeden zullen de volgende dag worden teruggebracht naar de kerk van Santiago, waartoe dit broederschap behoort.
Het was een van de zes processies die woensdag door de straten van Málaga ging. En zo gaat het iedere dag van palmzondag tot paaszondag. Heel Málaga is in de ban van de Semana Santa. We hoeven de wijk niet uit om de processies te zien langskomen. De processie van de Rijke begon in de straat bij ons achter. In een barrio popular van de stad, een echte volkswijk. En daar komen nooit zoveel rijken, maar zie je hippies en studenten, zijn er kraakpanden en belwinkels voor immigranten. Hier is de devotie niet zo zeer religeus maar liefdevol naar menselijke maat. Roept er iemand; wat zeggen we tegen de Maagd? en weerklinkt het: Guapa!!!!!, vrij vertaald, lekker ding. Dindag kwam ook El Rocío door onze buurt.  Zij is La Novia van Málaga, de Vriendin, of beter gezegd de Verkering of Aanstaande Bruid. En vannacht, in de zogenaamde Madrugá, is het de beurt aan La Esperanza, de Hoop. Uren voor die enorme slagschepen langskomen zullen de mensen al klaar staan langs de straat. Want processies kijken is vooral geduld hebben. Maar wie niet zozeer vooraan hoeft te staan, kan tijdens de processie ook gewoon ergens gefrituurde vis, pescaíto frito gaan eten, in het programmaboekje kijken hoelaat en waar de processie gaat langskomen en dan aansluiten in de achterste rij. Als Nederlander kijk je dan toch nog overal boven uit.

Semana Santa in Málaga

30/03/2010
Dat is ook een voordeel van het vak van reisleider. Je komt op veel verschillende plaatsen en leert in heel Spanje veel mensen kennen. En dan heb ik het niet over het clichématige zeemansgezegde ‘in ieder stadje een ander schatje’. Maar als een reis een keer niet beroepsmatig is en je niet op kosten van de baas in een hotel kunt slapen, zijn er altijd wel vrienden die je uitnodigen om te komen logeren. Zoals nu Annick en Raúl, die ons de slaapbank in hun appartement hebben aangeboden om in Málaga de paasweek door te brengen. Mijn Peruaanse liefde kent de processies van de semana santa, de heilige week, nog niet en er is natuurlijk geen betere plaats dan een stad in Andalusië om haar met dit fenomeen kennis te laten maken.
Overigens hebben ze in Peru ook hun processies, erfenis van het Spaanse koloniale verleden. Zag er twee jaar geleden een paar door de straten van Cuzco trekken op de dag van de Onbevlekte ontvangenis. Als je voor het eerst in Cuzco aankomt, heb je het idee in een stad  in Extremadura of Castilië te zijn. Geen koloniale kleuren, maar de typische zuilengalerijen zoals je die in Spanje rond de pleinen van Castilië en Extremadura ziet, de Jezuïetenkerk en kathedraal in barok- en renaissancestijl. En op het eerste gezicht ook de typisch Spaanse processie, met het Mariabeeld op de baldakijn hoog verheven boven de gemeenschap, maar  hier voorafgegaan door danseressen en panfluitspelers in poncho’s. Bijzonder om te zien hoe de oorspronkelijke cultuur toch zijn plaatsje heeft gekregen in dit christelijke feest en hoe tegenover de kathedraal naast de Peruaanse vlag ook de Incavlag wappert. Wel wrang dat aan het einde van de processie toen de hele stoet de kathedraal inging, de panfluiters buiten moesten blijven. Maar welke Peruaan die trots is op zijn Précolombiaanse verleden, wil in een kerk zijn, waar een kapel is gewijd aan Santiago Mataindios, Jacobus de Indianendoder, de apostel die in Spanje nog steeds als Jacobus de Morendoder wordt vereerd.  Maar goed, nu dus naar Málaga, niet alleen voor de paasprocessies trouwens, maar daarover over een paar dagen meer.