Posts Tagged ‘Retiropark’

Lieve Lise

07/11/2016

img_7831

Het spijt me Lise. Ik hoop niet dat je erg schrok van het onverwachte flitslicht. De jongen op de voorgrond deed dat wel. Maar bij hem won de verbazing het al snel van de schrik. Hoe ik het aandurfde om een foto te nemen, dat was verboden. Maar ik stond buiten de zaal protesteerde ik. Maar je nam de foto de zaal in, weerlegde de jongen bij de ingang. Ik wilde je vangen in mijn camera, zoals jij, toen je nog maar 24 jaar oud was, werd gevangen in het barokke raamwerk dat je om je heen kreeg. En zoals je nu gevangen bent in een zaal van het Thyssenrenoir_lise_in_a_white_shawl Bornemiszamuseum in Madrid. De jongen die de kaartjes controleert als cipier bij de ingang. Je mocht op reis. Even weg uit het Dallas Museum of Art. Ik kan me niet voorstellen dat je daar ooit zult wennen. Wat moet een knap burgermeisje zoals jij uit een dorp boven Parijs in dat sfeerloze Dallas. Je bent je model voorbij gestreefd. Renoir maakte geen portret van je, maar hij schiep je, uit de spiegeling van Lise Tréhot. Zij was zijn belangrijkste model in zijn beginjaren. Tussen 1865 en 1872 poseerde ze voor hem. Op een van zijn laatste werken van haar werd jij geboren. Er wordt gezegd dat je haar huwelijkscadeau was. Vandaar de witte sjaal, als een bruidsluier. Je bent de mooiste van de 23 schilderijen die Renoir van Lise Tréhot maakte. Je kwam bij haar in de familie. En daarna nam het echtpaar Emery en Wendy Reves je mee naar Dallas. Of all places! Gelukkig blijf je nog tot 22 januari in Madrid. Als topstuk van de expositie Intimiteit lise_trehot_in_1864van Renoir. Zoals Picasso zei dat na de grotschilderingen van Altamira de decadentie in de schilderkunst intrad, zo geldt dat ook voor de expositie van Renoir. Jouw gezicht siert de eerste zaal. Alle schilderijen die de bezoeker na jouw portret ziet, zijn overbodig. Het is onmogelijk om het gezicht van je af te wenden. Die grote bruine ogen, het linker ooglid dat iets naar beneden gaat. Er zit zoveel expressie in je ogen dat het lijkt of je iets wil vertellen. Je hoofd helt licht over naar rechts. Misschien was je net bezig om je sjaal over je hoofd te leggen. Je houdt de stof met één hand vast. Ik had je graag meegenomen, het Thyssen uit, naar de overkant, langs het Prado naar het Retiropark om daar samen in een roeibootje op de vijver te dobberen.  Eenmaal verdwenen in jouw ogen is het zo makkelijk om te fantaseren.

25000 tulpen voor de tuinman van Madrid

28/04/2010

Zondag is het moederdag in Spanje. En wie weet komt manlief met een bosje bloemen thuis. Maar hoe groot het boeket ook zal zijn, het zal in het niet vallen bij de bloemenhulde, of beter gezegd tulpenhulde, die Cecilio Rodriquez kreeg, toen hij in 1949 75 jaar in dienst was bij de plantsoenendienst van de gemeente Madrid. Nederlandse bollenkwekers bedolven de tuinman onder 25000 tulpenbollen die bij de Puerta de Alcalá, de Plaza Isabel II en het Retiropark in de grond werden gestopt. Het was een eerbetoon aan de man die als 8-jarig kereltje de middenberm van de Paseo de Recoletos aanharkte en zich opwerkte tot hoofd van de gemeentelijke afdeling Parken en Tuinen. Hij ontwierp de Rosaleda, de prachtige rozentuin in het Retiropark. Hij had een dankbare functie, want Madrid is altijd een groene stad geweest. Na Tokio zou Madrid de stad zijn met de meeste bomen, ongeveer 300.000.
Het is lente in Madrid, en overal is de herinnering aan Cecilio Rodriquez, die in 1953 op 88-jarige leeftijd overleed, zichtbaar. Want de traditie van de tulpen werd na de dood van de beroemde tuinman in ere gehouden door burgemeester Enrique Tierno Galván. Dankzij hem bleven de tulpenbollen naar Madrid komen. Als dank voor zijn liefde voor de tulp werd in 1986 een donkerrode tulp gedoopt met de naam van de burgemeester. Wie van de Madrileense keukenhof wil genieten, moet snel zijn, de fiere tulp telt inmiddels zijn laatste dagen af en verliest iedere dag meer van zijn glans. Het valt ook niet mee mooi te blijven onder zomerse temperaturen, gisteren bijna 30 graden in Madrid, en tussen de uitlaatgassen op de Paseo de Prado en de rotonde van Cibéles. Maar binnenkort biedt zich ook de kleurenpracht aan van de rozentuin van Cecilio Rodriquez in het Retiropark, misschien is het al zover, ben dit keer niet zo ver het park in geweest. Het terras aan de vijver lonkte. De foto hiernaast is van twee jaar geleden.  Nog even voor de goede orde, wie de tulpen zoekt van de foto boven dit bericht, moet naar Segovia, waar de tulpen de rotonde voor het Romeinse aquaduct kleur geven.