Posts Tagged ‘Prado’

Elsje mag misschien even naar huis

03/02/2018

Het is een bericht dat regelmatig opduikt in de pers. Elche wil zijn dame terug. La Dama de Elche, hiernaast op de foto. Elsje noemen wij reisleiders haar in vakjargon. Het is een beeld uit de tijd van de Iberiërs dat werd gemaakt tussen de vijfde en vierde eeuw voor Christus. Eind 19e eeuw werd ze gevonden in Elche en aangekocht door het Louvre. In 1941 bij een ruil van kunstwerken tussen het Franse Vichy regime en het Spanje van Franco kwam het beeld naar Madrid. Haar eerste onderkomen was het Prado en sinds 1971 staat ze in het archeologisch museum in de hoofdstad. Nu buigt een politieke commisie zich over het voorstel om de Dame van Elche in 2019 tijdelijk uit te lenen aan haar stad in de provincie Alicante. Maar dat is voor de lokale politici niet voldoende. Zij willen dat Elsje definitief naar huis komt. Vorig jaar zomer was de buste in het nieuws toen een bezoeker ontdekte dat er een mier over haar voorhoofd kroop, terwijl ze toch in een hermetisch afgesloten vitrine staat. 

Het belangrijkste argument om de Dame in Madrid te houden is het universele karakter van het kunstwerk. Iedereen moet het kunnen bewonderen. En dat lukt beter in Madrid dan in Elche. Al zijn het vooral de Spanjaarden zelf die het Iberische beeld weten te vinden. De buitenlandse toeristen komen natuurlijk vooral voor de schilderijen van het Prado, Thyssen en Reina Sofia naar Madrid. Velen zullen het bezoek cultureel te zwaar vinden. Het kostte mij ook moeite om naar binnen te gaan nadat het museum na een grootscheepse restauratie die zes jaar in beslag nam, in 2014 weer openging. En dat zegt een reisleider die culturele reizen begeleidt. Het eerste excuus om niet naar binnen te gaan was de grote groep scholieren die voor mij naar binnen ging. De tweede keer dat ik ´s ochtends het plan had gemaakt om het museum in de middag te bezoeken, had ik iets te stevig geluncht en geen puf meer voor het bezoek.

Spanje in de Romeinse tijdBij een archeologisch museum denken we vaak aan lange rijen vitrines met botjes, potjes, munten, etc. Daarom was het ´nieuwe´archeologisch museum een verrassing voor me. De eerste verrassing was om op een video over de geschiedenis van de Romeinen op het Iberisch schiereiland te zien dat mijn woonplaats Castro Urdiales een van de eerste drie Romeinse havens was aan de noordkust, toen nog onder de naam Flaviobriga; een samenvoeging van de woorden Flavio, de naam van de stichter, de Romeinse keizer Titus Flavius Vespasianus, en Briga, het woord dat de Romeinen gebruikten als ze zich vestigden op een plaats, waar al een inheemse nederzetting was. De tweede verrassing was de overzichtelijke opstelling van de objecten en de duidelijke route door de Spaanse geschiedenis. Maar de grootste verrassing was misschien wel het enorme kleurenspektakel van de Romeinse mozaieken, de Moorse bogen en romaanse altaarstukken. Ik had het museum al eens voor de verbouwing bezocht, maar met deze nieuwe inrichting lijken al die stukken uit de rijke Spaanse geschiedenis beter tot hun recht te komen. Mijn favorieten blijven de prachtige kronen van de visigotische koningen, waaraan de letters van hun naam bungelen. Oh ja, en de Dame van Elche mogen we natuurlijk niet vergeten.

 

Anuncios

Een exclusief bezoek aan Jeroen Bosch

30/08/2016

IMG_7629

De reizigers op deze foto staan op het punt om een exclusief bezoek te brengen aan de expositie van Jeroen Bosch in het Prado. Na het succes van Bosch in zijn woonplaats Den Bosch, was het nu de beurt aan Madrid om een overzichtstentoonstelling te organiseren. Mét het topstuk De Tuin der Lusten, het schilderij dat niet naar Nederland kwam. Mijn reisorganisatie SRC speelde handig in op de tentoonstelling en bood in eerste instantie één reis van vijf dagen aan. Maar deze reis was in een mum van tijd volgeboekt en uiteindelijk werden vijf reizen georganiseerd met tussen de 23 en 29 gasten per reis. Én uw blogger die het kwintet reizen mag begeleiden.

Voor de gelegenheid kocht SRC exclusieve entreekaartjes, waarmee we een uur voor de officiële openingstijd van het Prado al naar binnen mogen. Voor de stroom uit, want na tien uur worden 150 bezoekers per kwartier toegelaten. Met zoveel mensen in een zaal is het onmogelijk om alle details op de werken van Bosch te bestuderen. Daarom was het ook een mooi gezicht hoe zes gasten van de groep IMG_7627op een rij voor de Tuin der Lusten stonden. De handen op de rug, ontspannen. Helaas mocht dit beeld niet worden vastgelegd, zover ging de exclusiviteit van het bezoek niet.

Behalve dat het kaartje 50 euro kost, moet je er wel wat voor over hebben om in augustus naar Madrid te komen. Vroeger liep Madrid massaal leeg in augustus, naar de kust, op de vlucht voor de hitte. De Madrilenen doen dat nog steeds, maar de toeristen komen nu ook naar de hoofdstad in de hete zomermaanden. Met temperaturen tussen de 34 en 36 graden en als het alleen op een terras waar een verfrissende nevel neerdaalt,  is uit te houden. Bij het Prado stond in de ochtend een rij tot halverwege de lange zijde van het museum, ter hoogte van het standbeeld van Velázquez. Deze IMG_7630afmetingen werden tot een paar jaar geleden alleen gemeten in het voor- en najaar. Het lijkt dat het terrorisme de toerist ook naar Madrid heeft gedreven. Maar in ons geval heeft Bosch dat gedaan. Vijf keer Bosch zal me niet gaan vervelen. Waarschijnlijk was dat wel gebeurt als ik vijf keer hetzelfde werk van Mondriaan had moeten bekijken. Maar in het werk van Bosch zijn zoveel details te ontdekken, dat gaat nooit vervelen. Het is een bijzondere wereld, de wereld van Bosch. Sinds ik daar in ronddool, heb ik, dankzij het interessante boek van de Duitse hoogleraar Nils Büttner, woorden geleerd als dendrochronologie, anagogie, viervoudige schriftuitleg en ben ik het werk van Bosch eenstuk beter gaan begrijpen. 

 

Schuilen bij schilderijen

25/03/2013

Vincent%20Van%20Gogh%20-%20The%20Dance%20Hall%20at%20Arles%20

Voor de zee ga je naar de kust, voor kunst naar Madrid. Wie in de Paasweek naar Madrid komt en een regenachtige hoofdstad aantreft, iets wat helemaal niet onwaarschijnlijk is volgens de Spaanse KNMI, hoeft eigenlijk niet te klagen. Er zijn genoeg musea om het een hele week droog te houden. En dan zijn er dit voorjaar ook nog eens behoorlijk wat aantrekkelijke tijdelijke exposities. Als je kijkt naar de aangekochte exposities van de grote musea van Madrid; het Prado en Thyssen-Bornemisza, zou je denken dat de crisis in Spanje geen vat heeft gekregen op de cultuur. Bioscoophouders en theaterdirecteuren, die het aantal bezoekers fors heeft zien dalen, vooral door de verhoging van de BTW op de entreekaartjes, zullen echter een heel ander verhaal vertellen.  Maar toch, aan de paseo de Prado en n_bohemia_mapfre4omgeving is dit voorjaar flink geïnvesteerd in een groot aantal exposities van niveau, waarvan de meest aansprekende misschien wel de expositie van de Fundación Mapfre is. De verzekeringsmaatschappij heeft zeventig werken laten overkomen uit het Musée d´Orsay van meesters van het Impressionisme als Van Gogh, Monet, Renoir, Cézanne, Gauguín en Signac. De 78 doeken hangen in Sala Recoletos aan de paseo de Recoletos, tussen Cibéles en Colón. In hetzelfde gebouw is ook een tentoonstelling waarin het leven van zigeuners en de bohemien van Montmarte wordt vergeleken aan de hand van doeken van ondere Goya, Manet, Van Gogh en Picasso. De toegang tot beide exposities is gratis. Om de stroom bezoekers in goede banen te leiden, wordt een beperkt aantal bezoekers tegelijk binnengelaten. Op de website van Mapfre kun je naast het reserveren van het entreekaartje ook de tijd van bezoek aangeven, waardoor je gewoon langs de rij naar binnen kunt lopen. Erg handig, vooral nu het in de Paasweek wel eens druk kan worden. Maar je zou ook deze week kunnen omzeilen, want de collectie blijft tot en met 5 mei in Madrid. Carmen Cervera, de barones van Thyssen, zal jaloers zijn dat zij deze expositie niet in haar Thyssen-Bornemisza heeft, zeker omdat het Impressionisme ook haar favoriete kunststroming is. Dat blijkt wel uit de expositie die zij heeft aangekocht: 100 schilderijen van landschappen van schilders uit de 18e en 19e eeuw. In het Prado is afgelopen week een collectie van schetsen terrats-barcelona-gneergestreken afkomstig uit het British Museum van Spaanse meesters uit de Spaanse Gouden Eeuw als Velázquez, Alonso Cano, Zurbarán, Ribera en Murillo. Deze laatste schilder kun je ook tegenkomen in het Palacio de Cibéles, waar het Huis van Alva haar kunstcollectie toont. Werken van ondere Rubens, Renoir, Titiaan, Murillo en Ingres zijn van de muren van het paleis van Liria in Madrid gehaald en overgebracht naar Cibéles. Wie naar het zien van al deze exposities nog tijd over heeft kan ook nog werken van de jonge Van Dyck zien in het Prado of een tentoonstelling overPompeï in het Expositiecentrum Arte Canal, aan het einde van de Paseo de Castellana, bij de plaza de Castilla. De schilderijen bij deze post zijn, van boven naar beneden, Danszaal in Arlés van Van Gogh, de Zigeunerin van Kees van Dongen, en Daken van Barcelona van Picasso.  

Gratis, en toch geen rij

15/08/2011

De kop boven deze post gaat natuurlijk niet over deze foto, die overigens niet van mij is en ook gedateerd is, maar het beeld was zaterdag hetzelfde. Al zag het er voor de ingang van het Prado, want dat is wat we zien op de foto, er een half uur eerder nog heel anders uit. Het was een merkwaardig gezicht. De suppoosten leunden verveeld op de paaltjes van de afzetlinten, die de stroom bezoekers in goede banen moet leiden.  Maar er was geen stroom, geen enkele bezoeker die op weg naar de kassa ging. Het was een zaterdagmiddag, de klok gaf kwart over vijf aan. Het was 13 augustus en die dag valt in de periode dat Madrid de stad uit is en aan het strand ligt. Maar toeristen zijn er altijd, en nu meer dan ooit, want in de stad liepen al veel jongeren die uit alle delen van de wereld naar Madrid zijn gekomen voor het aanstaande bezoek van de paus.  Maar niet voor het Prado leek het. Of toch wel, want om kwart voor zes meldden zich de eerste toeristen voor de ingang onder de grote witte parasollen, die het wachten in de rij in de hete zomer wat aangenamer moet maken. Er kwamen steeds meer bezoekers en om zes uur stond de rij tot voorbij het standbeeld van Velázquez. Deze mensen hadden het wachten in de rij er voor over om voor niets naar binnen te kunnen. Want het Prado is van 18.00 tot 20.00 uur gratis toegankelijk, op zondag van 17.00 uur tot 20.00 uur. Wie nog geen 65 is, betaalt 8 euro. Nee, er werd niet alleen maar Nederlands in de rij gesproken, eigenlijk overwegend Spaans. Want door de crisis profiteren veel Spanjaarden van ieder voordeeltje. De laatsten die na zes uur nog aanschoven, zullen weinig profijt van hun voordeeltje hebben gehad. Na een half uur wachten bleef er minder dan anderhalf uur over om de collectie van het Prado te bekijken. Alleen al voor het werk van de Spaanse meesters als Goya en Velázquez heb je die tijd al nodig.  Schuin tegenover het Prado staat het Caixa Forum, dat de hele dag gratis is. Maar daar stonden geen rijen, zoals te zien is op de foto hierboven, en ik hoorde er ook geen Nederlands spreken. Jaarlijks bezoeken 5 miljoen mensen de drie belangrijke musea aan de Paseo del Arte, zoals de paseo del Prado wordt genoemd; het Prado, Thyssen-Bornemisza en het Reina Sofia, al staat dit laatste museum niet aan de Paseo de Prado. Op weg van het Prado naar het Reina Sofiamuseum zullen die kunstliefhebbers ongetwijfeld even stilstaan bij de ´hangende tuinen´ van Patrick Blanc, die 1500 planten van 250 verschillende soorten in een zijmuur van het Caixa Forum plantte. Het forum is ingericht in een oude electriciteitscentrale. Het nieuwe gebouw werd ontworpen door de architecten Herzog en De Meuron. Het Caixa Forum opende in februari 2008 de deuren, nadat al eerder in Barcelona een Caixa Forum was geopend. De Catalaanse spaarbank trakteert de bezoeker deze zomer op de tentoonstelling Teotihuacan, in de pré-Colombiaanse tijd een belangrijke metropool. Vierhonderd objecten verhuisden van verschillende Mexicaanse musea naar Madrid en blijven daar tot 13 november. Op dezelfde verdieping is de tentoonstelling Haïtie, 34 seconden later. Indrukwekkende foto´s van Emilio Morenatti en Marta Ramoneda en een documentaire van Oriol Gispert geven een beeld van het leven van de Haïtianen na de aardbeving die het eiland op 12 januari 2010 trof. Tot 18 september is ook nog de expositie Kunst en Architectuur in Rusland 1915 – 1935 te zien. En dat allemaal gratis, en geen rijen.