Posts Tagged ‘Málaga’

Van kust naar kust

23/06/2013

194

De Cantabrische kust om 08.17 uur in de ochtend. Op weg van Castro Urdiales naar Bilbao en vandaar via Madrid naar Málaga met bus en trein.  De vluchten die Vueling en Iberia aanboden vanaf de luchthaven van Bilbao waren heel vroeg in de ochtend en heel laat in de avond.  Dus dan een dag eerder over land, van kust naar kust. Van de Costa Verde naar de Costa de Sol. Volgens de ANWB routeplanner is het een afstand van 935,9 kilometer van Bilbao naar Málaga. En dan moest ik nog een stukje verder, naar Mijas Pueblo. Bijna duizend kilometer onderweg van het noorden naar het zuiden van Spanje. De bus uit Bilbao vertrok om 09.00. De chauffeur zet de koffers in de bus, de stewardess controleert het vervoersbewijs. Dat is de service van Alsa Premium. Wifi 196aan boord, een individueel audiosysteem, koffie, ontbijt of lunch, een krant naar keuze, En onderweg geen half uur pauze bij het troosteloze busstation van Lerma. Opvallend veel zakenmensen maken gebruik van deze service. Waarschijnlijk omdat ook zij de vluchttijden niet konden afstemmen op hun agenda. Het is een comfortabele reis van 4 uur en een kwartier naar het busstation aan de Avenida de America in Madrid. Daar met de metro naar het treinstation van Atocha. Eerst de grijze lijn Circular naar Pacifico en daar overstappen op de lichtblauwe lijn nummer 1 naar Atocha Renfe. Een half uurtje onder de grond. Om 13.45 uur op Atocha, de trein vertrekt om 14.35 uur, dus nog net wat tijd om iets te eten. De hogesnelheidstrein, de AVE, doet er 2,5 uur over en stopt onderweg één keer, in Córdoba. Aankomst in Málaga, om 17.05 uur. In acht uur, van Bilbao naar 197Málaga, van noord naar zuid. Alleen met een rechtstreekse vlucht zou ik minder tijd kwijt zijn geweest. Met een overstap in Madrid ben je zo maar een paar uur meer kwijt zijn. Bovendien is een reis over land een mooie manier om kennis te maken met de uitgestrektheid en variatie van landschappen in Spanje. Eerst door het Cantabrisch hooggebergte en dan door de bergpas van Pancorbo, die de deur opent naar de hoogvlakte. Ten noorden van Madrid, weer over de bergen, nu de Sierra de Guadaramma en dan ten zuiden van Madrid alleen nog maar landbouw. Graan- en tarwevelden, wijnranken en olijfbomen. Van de nijverheid in Bilbao, naast het busstation verrijst het nieuwe stadion van Athletic de Bilbao, tot het spookvliegveld van Don Quichote in Cuidad Real, waar de AVE langs snelt. Van de groene kust tot de massale bebouwing aan de zuidkust, zoals op de foto onder deze post is te zien. En van de anchoas van de noordkust tot de boquerones van het zuiden, beiden zijn ansjovis, maar tegelijkertijd een wereld van verschil.

201

Picasso was hier

03/04/2010
Het water was nog te koud om te zwemmen. Maar de zon prikte voldoende en de chiringuito, de strandtent, waar we net hadden gegeten, had een paar ligstoelen uitgestald om na het verorberen van de inktvis, de hondshaai en goudbrasem en de heerlijke witte wijn uit de streek van Reuda, van een siesta te genieten. De processies en de paasdrukte van het centrum waren opeens heel ver weg. Dat is het grote voordeel van een stad aan zee. Strand en cultuur zijn altijd dichtbij. Barcelona heeft dat en Málaga ook. Maar de meeste toeristen die aankomen op het vliegveld van Málaga slaan direct rechtsaf richting de badplaatsen aan de Costa del Sol, zoals Torremolinos en Fuengirola. Málaga is het lelijke eendje van de steden in Andalusië. Het valt ook niet mee om cultureel op te boksen tegen steden als Córdoba, Sevilla en Granada. Moet ook eerlijk toegeven dat mijn reisorganisatie SRC een bezoek aan de stad niet in het programma heeft op de rondreis door Andalusië. Alleen als Transavia weer met onmogelijke aankomst- of vertrektijden op de proppen komt, gaan we soms even Málaga in.
Málaga wil de toerist meer bieden dan een vliegveld, dichtbij de stranden en doet dat vooral met Picasso, die op 25 oktober 1881 in Málaga werd geboren. Zijn geboortehuis staat aan het plein van Merced. Een heerlijk plein om ´s ochtends te ontbijten, voor een habbekrats heb je er een ontbijtmenu, kopje koffie, verse jus d´orange en een toast met tomaat, olijfolie en ham. Van het plein af, de straat van Granada in, staat de kerk van Santiago waar Picasso werd gedoopt en daar weer om de hoek is het Picassomuseum. Het zijn niet zijn beste werken die daar zijn vertegenwoordigd. Het museum heeft meer sobras (restjes) dan obras (meesterwerken), volgens Raúl.
Málaga heeft zich kandidaat gesteld om in 2016 culturele hoofdstad van Europa te worden en heeft in Spanje onder andere concurrentie van Burgos, Cáceres en Córdoba. Dus moet de stad cultureel wel iets te bieden hebben. Picasso was het begin. Nu komt er ook een museum met een deel van de collectie van Carmen Thijssen Bornemisza. De omgeving van de haven wordt opnieuw ingericht en het Romeinse theater en Moorse alcazaba en Gibralfaro zijn gerestaureerd. 
Maar zoek niet alleen cultuur in Málaga. Onze wandelingen door de stad, of dat nu via de Paseo del Parque en de winkelstraat van Larios is of vanaf de plaza de Merced, eindigen altijd in het smalle zijstraatje, ben weer de naam vergeten, van de straat van Larios bij de bodega Quitapenas. Nog nooit zulke lekkere gambas rebozadas, gepaneerde garnalen, gegeten als daar. Heerlijk om daar in maart, als we in Salamanca nog met dikke jassen en sjaals de straat opgaan, op een kruk aan een wijnvat, die buiten voor de bar staan, een hapje te eten.    

Op pad met De Rijke en De Allerheiligste Liefde

01/04/2010

Woensdag, 19.23 uur, de Real Excelentísima, Muy Ilustre y Venerable Cofradía de Culto y Procesión de Nuestro Padre Jesús Nazareno titulado el Rico y María Santísima del Amor oftewel De Rijke en De Allerheiligste Liefde zijn klaar om te vertrekken. De enorme baldakijn met het beeld van Maria wordt door 242 mannen gedragen, onder de baldakijn van Christus gaan de schouders van 224 mannen. Voor ze op weg gaan wordt ze vanaf het balkon nog een saeta toegezongen, een dramatische klaagzang. Onderweg zal op het plein van de bisschop een gevangene zijn vrijheid terug krijgen. Want daar staat El Rico voor, Rijk , Groot en Almachtig in Majestueuziteit en Barmhartigheid.

Donderdag, 03,24 uur, de dragers kijken de omstanders met holle ogen aan. De gezichten zijn vertrokken van de pijn. De Rijke en De Allerheiligste Liefde zijn weer terug in de straat van Victoria, bijna acht uur later. De rondgang door Málaga zit er bijna op. Nu nog de baldakijnen naar elkaar toe draaien voor de finale.  De baldakijn gaat verder omhoog, niet langer op de schouders maar op de handen van de uitgestrekte armen. Het laatste kunststukje voor de hele stoet verdwijnt in de tinglao, een soort garage, waar de tronen worden geparkeerd. De beeden zullen de volgende dag worden teruggebracht naar de kerk van Santiago, waartoe dit broederschap behoort.
Het was een van de zes processies die woensdag door de straten van Málaga ging. En zo gaat het iedere dag van palmzondag tot paaszondag. Heel Málaga is in de ban van de Semana Santa. We hoeven de wijk niet uit om de processies te zien langskomen. De processie van de Rijke begon in de straat bij ons achter. In een barrio popular van de stad, een echte volkswijk. En daar komen nooit zoveel rijken, maar zie je hippies en studenten, zijn er kraakpanden en belwinkels voor immigranten. Hier is de devotie niet zo zeer religeus maar liefdevol naar menselijke maat. Roept er iemand; wat zeggen we tegen de Maagd? en weerklinkt het: Guapa!!!!!, vrij vertaald, lekker ding. Dindag kwam ook El Rocío door onze buurt.  Zij is La Novia van Málaga, de Vriendin, of beter gezegd de Verkering of Aanstaande Bruid. En vannacht, in de zogenaamde Madrugá, is het de beurt aan La Esperanza, de Hoop. Uren voor die enorme slagschepen langskomen zullen de mensen al klaar staan langs de straat. Want processies kijken is vooral geduld hebben. Maar wie niet zozeer vooraan hoeft te staan, kan tijdens de processie ook gewoon ergens gefrituurde vis, pescaíto frito gaan eten, in het programmaboekje kijken hoelaat en waar de processie gaat langskomen en dan aansluiten in de achterste rij. Als Nederlander kijk je dan toch nog overal boven uit.

Semana Santa in Málaga

30/03/2010
Dat is ook een voordeel van het vak van reisleider. Je komt op veel verschillende plaatsen en leert in heel Spanje veel mensen kennen. En dan heb ik het niet over het clichématige zeemansgezegde ‘in ieder stadje een ander schatje’. Maar als een reis een keer niet beroepsmatig is en je niet op kosten van de baas in een hotel kunt slapen, zijn er altijd wel vrienden die je uitnodigen om te komen logeren. Zoals nu Annick en Raúl, die ons de slaapbank in hun appartement hebben aangeboden om in Málaga de paasweek door te brengen. Mijn Peruaanse liefde kent de processies van de semana santa, de heilige week, nog niet en er is natuurlijk geen betere plaats dan een stad in Andalusië om haar met dit fenomeen kennis te laten maken.
Overigens hebben ze in Peru ook hun processies, erfenis van het Spaanse koloniale verleden. Zag er twee jaar geleden een paar door de straten van Cuzco trekken op de dag van de Onbevlekte ontvangenis. Als je voor het eerst in Cuzco aankomt, heb je het idee in een stad  in Extremadura of Castilië te zijn. Geen koloniale kleuren, maar de typische zuilengalerijen zoals je die in Spanje rond de pleinen van Castilië en Extremadura ziet, de Jezuïetenkerk en kathedraal in barok- en renaissancestijl. En op het eerste gezicht ook de typisch Spaanse processie, met het Mariabeeld op de baldakijn hoog verheven boven de gemeenschap, maar  hier voorafgegaan door danseressen en panfluitspelers in poncho’s. Bijzonder om te zien hoe de oorspronkelijke cultuur toch zijn plaatsje heeft gekregen in dit christelijke feest en hoe tegenover de kathedraal naast de Peruaanse vlag ook de Incavlag wappert. Wel wrang dat aan het einde van de processie toen de hele stoet de kathedraal inging, de panfluiters buiten moesten blijven. Maar welke Peruaan die trots is op zijn Précolombiaanse verleden, wil in een kerk zijn, waar een kapel is gewijd aan Santiago Mataindios, Jacobus de Indianendoder, de apostel die in Spanje nog steeds als Jacobus de Morendoder wordt vereerd.  Maar goed, nu dus naar Málaga, niet alleen voor de paasprocessies trouwens, maar daarover over een paar dagen meer.