Posts Tagged ‘Laredo’

Geboorte en wedergeboorte

03/06/2017


Het einde van het onbezorgde, veilige bestaan in de baarmoeder kwam in zicht.  Waarschijnlijk hoorde je regelmatig die zware stem, die zich zorgen maakte over jouw komst en dan vooral over de dag van jouw geboorte  De derde echo gaf hoop. Je lag voor op schema, voor het weekend kon je al weleens in ons midden zijn. Papa had haast, want die zou jouw geboorte weleens kunnen missen. Hij was aan een reis bezig die hij nooit had willen maken. Van Castro Urdiales, via Laredo naar Santander en vervolgens naar Toledo. Niet langs hotels, maar langs ziekenhuizen. Op 1 januari was hij ongelukkig gevallen. Via een hernia in een nekwervel was er een ontsteking in het ruggenmerg geschoten. Hij kon zijn benen niet meer bewegen, hij had nauwelijks nog gevoel in zijn handen. Op 23 februari om 06.00 uur zou hij naar het revalidatiecentrum in Toledo worden gebracht. Hopelijk konden geboorte en wedergeboorte  elkaar  nog even kort in de armen sluiten in het ziekenhuis van Santander.  En uiteindelijk gebeurde dat ook. Op de valreep. Je weg door het geboortekanaal werd een snelweg. De vliezen werden gebroken en daar was je, om 05.20 uur. Veertig minuten voor papa naar Toledo zou worden gebracht, voor het begin van zijn wedergeboorte in het landelijke revalidatiecentrum voor dwarslaesies, waar hij ging proberen om weer te leren lopen.  Op de intensive care in Santander hadden ze hem de eerste dagen gevoed met pakjes yogurt, hij kreeg een luier om en hij werd gewassen. Hij onmoette je op het eerste vakje van Levensweg. Toen jij een paar weken later naar Toledo kwam, spartelde je al aardig met je beentjes, en binnen een jaar zal je waarschijnlijk proberen je omhoog te drukken aan de lage salontafel in de woonkamer en zal je spontaan je eerste stappen gaan zetten. Zo ging dat ook met je broertjes. Met vallen en opstaan. Op een natuurlijke wijze, zoals je ook zult leren praten, misschien ook wel in het Nederlands. Net als het leren van een vreemde taal op latere leeftijd, valt het ook niet mee om opnieuw te leren lopen. Dat ondervindt papa nu zelf ook. We worden allebei gereden. Jij in de kinderwagen, papa in zijn rolstoel. We kijken elkaar aan. Jij met een blik vol vertrouwen, of er jou  met mama en papa in de buurt niets kan overkomen. En papa ziet in jouw grijsblauwe  ogen zijn grootste inspiratiebron.  

Anuncios

Was keizer Karel V de eerste pensionado?

28/09/2016

img_7703

Dacht altijd dat pensionado een Nederlands verzinsel was; een combinatie van jubilado en pensionista. Maar typ pensionado in op Google en de zoekmachine komt binnen 0,26 seconden met maar liefst 2.230.000 resultaten. En eerlijk gezegd moet ik ook het antwoord schuldig blijven op de vraag of keizer Karel V inderdaad de eerste gepensioneerde was die zijn laatste levensjaren in Spanje kwam slijten. De keizer verdween echter niet in een appartement of villa ergens aan de costa. Hij trok zich terug in een klein paleis, gebouwd tegen een klooster van de orde van Hiëronymus in Yuste, een gehucht, verscholen in de legado_de_yustebossen van Extremadura. Maar net als veel Nederlanders van nu, die de caravan volstouwen met pindakaas, hagelslag en drop, zo kwam Karel V naar Spanje met een uitgebreide hofhouding, waaronder Belgische en Duitse bierbrouwers. Er bestaat in Spanje nog altijd een donkergeel bier dat Legado de Yuste heet, en volgens een Vlaams recept wordt gebrouwen, inmiddels wel door Heineken..

De landing van Karel V op de Cantabrische kust werd vorige week weer nagespeeld bij onze buren in Laredo, van oudsher een koninklijke havenplaats, maar nu vooral een badplaats, waar half Bilbao een tweede appartement heeft om in de zomer te genieten van het kilometerslange strand. Eind 15e en begin 16e eeuw vertrokken de dochters van de Katholieke Koningen, Johanna van Castilië en Catalina de Aragón naar Vlaanderen en Engeland om in het huwelijk te treden met respectievelijk Filips de Schone en Arthur Tudor. En nadat hij in Brussel afstand had gedaan van het keizerschap en de Spaanse troon kwam Karel V op zijn laatste reis naar Laredo om door te reizen naar Yuste. Het zou de enige plaats zijn geweest in zijn rijk waar de zon nooit onderging, waar hij van het leven had genoten. Tijdens de jachtpartijen in de bossen van Extremadura.

img_7710In 1556 stond alleen de bisschop van Salamanca de keizer op te wachten, nu werd hij verwelkomd door duizenden toeschouwers, waaronder de president van Cantabrië, Miguel Angel Revilla. Een bijzondere man, die van zijn hart geen moordkuil maakt. Karel V moest weten dat hij een landgenoot was van Angela Merkel, en dat zijn verre nazaten als Juan Carlos en zijn schoonzoon de titel van koning weinig eer hadden aangedaan. Kijkend naar het strand, waar het schip van Karel V lag aangemeerd, dwaalden mijn ogen af naar de overkant van de baai, naar de lichtjes van Santona. Daar, weggestopt onder de stenen vloer van de kerk van het Capucijnerklooster ligt Barbara Blomberg begraven. De geliefde van de keizer. Zij die hem de prins Jan van Oostenrijk schonk. Karel V was pensioando, maar nog lang geen 65. Hij paste er voor om in zijn harnas te sterven. Wellicht wilde hij na een leven van oorlog voeren nog een paar jaar van het leven genieten. Dat hij daarvoor naar Spanje kwam was een logische keuze. En eigenlijk had hij daarvoor gewoon in Cantabrië kunnen blijven.

 

 

De stranden van Cantabrië

01/10/2013

020

In Madrid zijn ze niet tevreden over de statistieken van het zomerseizoen.  Er kwamen deze zomer minder toeristen naar de hoofdstad dan vorig jaar. De lokale regering van de PP wijtte dit aan de vele manifestaties tegen het beleid van de regering die door de stad gaan, maar wie gaat er in de zomer naar Madrid, als de hitte in de stad dag en nacht ondraaglijk is (al is het wel de periode dat je de musea bijna voor je zelf hebt). Ook de Madrileen vlucht de stad uit als zijn vakantie begint en rijdt of vliegt naar de kust, naar het beloofde strand, dat hij in de stad moet missen. Sommige statistieken kun je met gezond verstand beredeneren. Zo waren ze hier in Cantabrië ongerust over het aantal buitenlandse toeristen dat in de eerste helft van het jaar naar de regio kwam. Het 018 (2)waren er 106.730, 0,4% van het totaal dat naar Spanje kwam. Ook hier speelt het weer een belangrijke rol. Want winter en voorjaar zijn over het algemeen nat in het noorden. De buitenlandse toerist maakt hier zijn opwachting pas in de zomer, in de maanden juli, augustus en september. Maar ook in ze zomer vallen de cijfers in het niet bij bijvoorbeeld Catalonië en Andalusië. Cantabrië is buiten Spanje vooral bekend vanwege de Picos de Europa. De toerist die bij Irún over de grens komt en de snelweg A8 volgt naar het natuurpark van de Picos, ziet de meeste kleine strandjes van Cantabrië over het hoofd. Ze gaan schuil achter en tussen de steile kliffen van de Cantabrische kust, zoals het strand van Liendo, op de foto boven deze post. Om op dit strand te komen, moet je een steil pad van zo´n vijfhonderd meter naar beneden afdalen. Voorbij de kaap op de achtergrond, ligt het strand van Sonabria en nog iets oostelijker, het strandje 033van Oriñón. Dat strand is vanaf de snelweg goed te zien als je na Castro Urdiales de tunnel uitkomt. Het grootste strand hier in de omgeving is dat van Laredo, waar een groot deel van de bevolking van Bilbao in de zomer neerstrijkt. Maar zelfs op een topdag kun je nog makkelijk je auto, gratis, vlak achter de boulevard kwijt. Zeker als je doorrijdt tot El Puntal, een klein duingebied, waar het strand doodloopt in de ría van Treto. De zomer was lang en zonnig, het is een cliché dat het aan de noordkust altijd regent. De laatste septemberdag was nog een heerlijke stranddag, ook op ons eigen strandje in Castro, het strand van Ostende. Ben er nog steeds niet achter wie deze naam heeft bedacht voor dit kunstmatig aanlegde strand.