Posts Tagged ‘Ebro’

De Heilige Drie-eenheid van een dagje uit

16/08/2015

063

Het gebeurde een paar jaar geleden, wachtend op de groep op de trappen van de kathedraal van Salamanca, aan de kant van het portaal met het astronautje. Het was rond half twee in de middag, op een Spaanse feestdag. Veel toeristen in de stad. Alle Spanjaarden die de trappen afkwamen, hadden hetzelfde gespreksonderwerp. Gaan we eten? Waar gaan we eten? Eerst maar even een wijntje drinken? Doen we menu of tapas? De belangrijkste bijzaak van een Spaans dagje uit is de maaltijd. In Segovia is het Romeinse aquaduct net zo belangrijk als het eten van speenvarken. Belangrijker dan aankomen in Santiago, is inktvis eten in Melide, merkte iemand op, tijdens mijn pelgrimstocht naar Santiago. Een excursie wordt om het eten heen georganiseerd. En daar doen wij graag aan mee. Deze zomer geen lange of verre vakantie. Met 040het strand om de hoek en een prachtige juli-maand hoefden we ook helemaal niet weg. Het bleef bij af en toe een dagje uit volgens de Spaanse formule van de Heilige Drie-eenheid; iets doen, goed eten en iets zien. Omdat het doen in mijn vriendenkring bestaat uit het maken van bergwandelingen van  zo´n 15 tot 20 kilometer valt de familie voor deze uitjes af, voor wie de benen te kort zijn en de conditie ontoereikend. 

Een paar weken geleden pasten we de formule van de Heilige Drie-eenheid toe in de grensstreek tussen Cantabrië en het noorden van de provincie Burgos. Het is het decor van de rivier de Ebro, die in dit gebied in de loop der tijd een diepe kloof heeft uitgesleten. Vanaf een uitzichtspunt lijkt het een enorme snijwond in de korst van de hoogvlakte. De wandeling die we hier maakten begon en eindigde in het bijna verlaten dorp Valdelateja. De heenweg ging door de kloof, de terugweg via Pesquera del Ebro en Cortiguera boven de kloof langs. Rond het middaguur waren we terug bij de auto en reden we naar Orbaneja del Castillo. En over dit plaatsje moet het vooral gaan in deze post. 047Deze blog wil geen vakantie-album zijn, maar wil de Spanje-reiziger wel wijzen op de fraaie dorpjes die hij of zij dwalend door Spanje kan tegenkomen. Dus vergeet al het bovenstaande en onthou de naam van Orbaneja. Het dorp ligt aan een afslag van de nationale weg N623 tussen Santander en Burgos. Op de nationale weg vallen de sterk geërodeerde rotswanden al op. Het lijkt alsof er dikke zuilen van een kathedraal naar de hemel reiken, zonder dat er ooit aan de gewelven is begonnen. In een van de wanden hebben wind en regen een gat gevormd dat lijkt op de kaart van Afrika, goed te zien op de foto boven deze post. De lokale weg slingert langs de bergwand de kloof in en maakt dan een bocht langs Orbaneja. Het eerste dat je ziet als je het dorp passeert is de enorme waterval die zich tussen de huizen naar beneden stort. Het water komt uit een grot achter het dorp en stroomt door een kanaal naar de andere kant van het dorp om daar naar beneden te storten. Orbaneja was het dorpje dat we vandaag wilden zien en uiteindelijk zouden we hier ook eten omdat de twee restaurants in Valdelateja waren gesloten. We aten bij El Abuelo, gerund door een echtpaar uit Bilbao, op het terras voor de ingang van het restaurant. Op de foto boven deze post is onze tafel te zien, onder de blauwe parasol die tussen de huizen staat ingeklemd. Het menu; wat chorizo, gevolgd door lamskoteletten met salade van tomaat, ui en paddenstoelen en frietjes. Een eenvoudig en huiselijk, maar daardoor juist een heerlijke maaltijd. De fles rode wijn en spuitwater werden in een koeler op tafel gezet. Het glaasje kruidenlikeur, de orujo de hierbas, dronken we aan de rand van het kanaal met de voeten in het water, omringd door de bergwanden en de huizen die van boven op ons neerkeken. Het was de kroon op een dagje iets doen, zien en eten. 

Anuncios

Sneeuwpret en wateroverlast

05/03/2015

068

Het is wel een heel makkelijk grapje om te beweren dat Maria de bui al zag hangen toen ze aan de oever van de Ebro in de eerste eeuw na Christus aan de apostel Jacobus verscheen. Op de plaats, waar nu Zaragoza ligt, had de discipel de meeste gelovigen om zich heen verzameld en als dank voor de promotie van het werk van Haar Zoon, kwam Maria bij hem op bezoek en liet als bewijs van haar verschijning een pilaar en een klein beeldje achter. Die pilaar staat in de basiliek van Zaragoza, pal aan de rivier de Ebro, die dreigend steeds dichter bij het heiligdom komt. Voor de goede orde, de pilaar op de foto boven deze post is niet de originele zuil, zo ernstig is de wateroverlast in Aragón nog niet. _IMG0249_b38776c0Deze pilaar staat naast de wieg van de rivier de Ebro, in het binnenland van Cantabrië, bij het dorp Fontibre. Op de achtergrond komt het water van onder het kalksteen omhoog borrelen. Eigenlijk is het het water van de rivier de Híjar, die een paar kilometer voor Fontibre onder de grond duikt. De bron van de Ebro is de Pico de los Tres Mares, de bergtop van de Drie Zeeën. Het is de enige berg van Spanje die zijn smeltwater naar de drie zeeën stuurt die het Iberisch Schiereiland omringen. Vanaf de westflank stroomt het water met de rivier de Nansa naar de Cantabrische Zee. Aan de zuidkant zoekt het smeltwater zich een weg naar de rivier de Pisuerga, die uitmondt in de Duero, die op zijn beurt bij Porto uitmondt in de Atlantische Oceaan. Het water van de Ebro komt vanaf de noordkant van de bergtop stromen en heeft als bestemming de Middellandse Zee. Op deze eerste zondag in maart vermaken ouders zich met hun kinderen in de besneeuwde weiden aan de voet van de berg. De sneeuwoverlast heeft plaats gemaakt voor sneeuwpret. Anderhalve maand geleden waren de dorpen in dit gebied nog volledig ingesneeuwd. Voedselpaketten werden boven de dorpen in de omgeving uit helikopters geworpen. De enorme muren van sneeuw langs de weg tussen Reinosa en Alto de Campoo herinneren nog aan de ellende. Voor de bewoners hier in de streek van het kleine skigebied van Alto de Campoo is de overlast voorbij. Met het smeltwater neemt de Ebro nu de problemen mee naar Aragón. De sneeuwmassa in Cantabrië is twee keer zo groot als vorig jaar. In Aragón staat 28000 hectare landbouwgebied onder water en is de schade aan de verschillende gewassen opgelopen tot zo´n 50 miljoen euro.

slide_407022_5092976_freeIn Zaragoza steeg het waterpeil tot 6 meter en was de aanvoer 2400 kubieke meter per seconde. De gedupeerde landbouwers geven niet alleen de schuld aan het smeltwater. Volgens hen wordt de Ebro al tijden niet meer schoongehouden, waardoor het stroomgebied van de rivier kleiner is en het waterpeil stijgt. En zo wordt de Ebro nu vervloekt, waar hij eens werd geprezen. De rivier gaf zijn naam aan het hele Iberisch schiereiland in de tijd van de Grieken. Die noemden het gebied van de Ebro, van Cantabrië tot Catalonië, Iber, oever in het Grieks. Iber werd Ebro én Iberisch schiereiland. Maar de Ebro is ook het Oranje onder de rivieren; altijd maar tweede in de verschillende klassementen. Na de Duero is de Ebro de meest waterrijke rivier. Op de ranglijst van de langste rivieren wordt de Ebro voorbij gestreeft door de Taag en de Ebro is pas na de Nijl de langste rivier die uitmondt in de Middellandse Zee. Maar op deze dagen wordt in de Spaanse media maar over één rivier gesproken, inderdaad de Ebro.