Posts Tagged ‘Catalonië’

Met de Spaanse vlag

18/10/2017

spaanse vlag colónMet een oppervlakte van 294 m2, is dit de grootste vlag van Spanje, een doek van 21 meter lang en 14 meter breed. Hij hangt aan een mast van vijftig meter hoog. Of beter gezegd, dit wás de grootste vlag van Spanje, tot een dag of tien geleden een projectontwikkelaar over een gevel van een zijn gebouwen een vlag uitrolde die tweemaal zo groot was. De vlag op de foto wappert op het Columbusplein in Madrid. De zeevaarder kwam aan in de Nieuwe Wereld op 12 oktober 1492 en daarom is die datum een nationale feestdag in Spanje. De dag van de Hispanidad, de dag van alles dat Spaans is en was. Dit jaar stond het feest in het teken van de nationale eenheid als antwoord op het Catalaanse streven naar onafhankelijkheid. De vlag als symbool van die eenheid. Dat was ook het idee van de Madrileense zakenman om zijn megavlag uit te rollen. Er werden meer Spaanse vlaggen verkocht dan ooit, alsof het WK in Rusland al was begonnen. Het feest van de Hispanidad is al jaren omstreden, niet alleen in nationalistische regio´s als Baskenland en Catalonie, maar ook in de voormalige koloniën. In Argentinië vieren ze de dag niet, maar wordt herdacht dat Columbus de Nieuwe Wereld ontdekte. Veel landen hebben de dag omgedoopt tot de dag van het ras, als eerbetoon aan alle rassen, zoals los terciosAzteken en Inca´s die na de komst van de Spanjaarden onder de voet werden gelopen. En ook wij Nederlanders mochten ons ergeren tijdens deze editie van het Spaanse nationale feestje. In de militaire parade, afgenomen door de koninklijke familie, premier Rajoy, politieke leiders, regionale presidenten en andere hoogwaardigheidsbekleders, marcheerde een groepje mannen, uitgedost in de Spaanse legeruniformen van de zestiende eeuw. Zij stonden symbool voor de zogenaamde camino Español, de Spaanse weg naar de Lage Landen die dit jaar precies 450 jaar geleden voor het eerst werd gebruikt door de ijzeren hertog van De Spaanse wegAlva en de beruchte tercios. Overigens ging de Spaanse weg eigenlijk niet eens over Spaans grondgebied. Het startpunt lag in Milaan. Koning Filips II wilde de soms woeste zee en de vloot van de vijanden Engeland en Frankrijk vermijden en kon zijn legers niet over Frans grondgebied naar de Lage Landen brengen. Daarom liep de route onder andere via Milaan, Luxemburg en Keulen naar Brussel en de Noordzeekust. Een afstand van 1100 kilometer. De onderdrukking van onze voorouders werd dit jaar ook maar even gevierd, want ooit waren wij tenslotte ook Spaans. Dat zingen we nog steeds in ons volkslied.  

Anuncios

Zinloos geweld tegen een zinloos referendum

03/10/2017

Zojuist het ´manifest` van de Nederlandse journalist en schrijver Edwin Winkels op Facebook gelezen. Wéér iemand uit Catalonië die zich moet verdedigen voor de botsing van de treinen uit Catalonië en Madrid, bestuurd door twee onverantwoordelijke machinisten, de Catalaanse president Puigdemont en de Spaanse premier Mariano Rajoy. Un choque de trenes heet het in Spanje als twee partijen op ramkoers liggen en niet eens meer een dialoog willen aangaan om een confrontatie te voorkomen. De gevolgen zagen we zondag op de televisie bij het geweldadige ingrijpen van de Guardia Civil en de Policia Nacional om een ilegaal uitgeschreven referendum over onafhankelijkheid van Catalonië te voorkomen. Rajoy en Puigdemont zijn er ingeslaagd om een bres te slaan in de Catalaanse maatschappij. Terwijl beide politici uit partijen komen met dezelfde politieke ideologie.

We hoeven niet eens ver terug te gaan in de geschiedenis voor de aanleiding van dit politieke drama. In 2005, met zowel de socialisten in Madrid als Catalonië aan de macht, kreeg Catalonië een nieuw statuut, zoals alle autonome regio´s waar Spanje uit bestaat zo´n statuut hebben. De Catalanen konden zich vinden in dit nieuwe statuut, met meer zelfrecht voor Catalonië, maar niet de PP van Rajoy die het nieuwe statuut aanklaagde bij het Hof van Constitutie. In 2010 schrapte het Hof veertien artikels uit het statuut tot woede van de Catalanen. Daarna kwam de Catalaanse nationalistische partij aan de macht op een moment dat Spanje werd getroffen door een zware financiële crisis. De Catalaanse regering ging in Spanje voorop met vergaande bezuinigingen in onderwijs, infrastructuur en gezondheidszorg.  De maatregelen werden uitgelegd als dat Catalonië werd bestolen door Spanje(lees Madrid). Catalonië zou veel beter af zijn als het een onafhankelijke natie zou zijn. Vanaf dat moment nam de roep om onafhankelijkheid toe, terwijl de Catalaanse nationalistische partij nooit in de geschiedenis naar onafhankelijkheid had gestreefd. Het Catalaanse nationalisme wordt gegijzeld door het populisme van de extreemlinkse beweging CUP en de Catalaanse Republikeinse partij, waarmee het de regering vormt. In Madrid is op dat moment Rajoy aan de macht. De Spaanse premier nam geen enkel initiatief om met de Catalanen om de tafel te gaan zitten. Rajoy verschuilt zich liever achter de rechterlijke macht dan dat hij op zoek gaat naar politieke oplossingen. En dat leidde tot de beelden die zondag de hele wereld over gingen en moeten worden uitgelegd door inwoners van Catalonië, waarvan een groot deel niets van onafhankelijkheid wil weten. Zinloos geweld, omdat de politici er niet in slaagden het conflict vreemdzaam op te lossen tegen een zinloos referendum, omdat het illegaal was en dus nooit had mogen worden georganiseerd.

 

 

 

De slechtste burgemeester van Spanje

26/01/2010
Vandaag kreeg hij er weer van langs in de bar waar ik voor de middagmaaltijd altijd even een wijntje drink met José.  De Spaanse krachttermen zal ik achterwege laten en ik moet ook eerlijk toegeven dat de kop bij dit bericht niet helemaal klopt. Uit het onderzoek kwam hij naar voren als de minst gewaardeerde burgemeester van Spanje, maar ach, wat is het verschil. De eer gaat naar de burgemeester van Salamanca, onze burgervader Julián Lanzarote van de volkspartij Partido Popular.  Het onderzoek is wat gedateerd, eind november 2009, maar het lijkt erop dat Lanzarote er alles aan gaat doen om de rode lantaarn te behouden.
Van alle burgemeesters van de 50 provinciesteden én Melilla en Ceuta, de Spaanse autonome steden op de kust van Noord-Afrika, én de hoofdsteden van de autonome regio´s Santiago de Compostela en Merida én overige steden met meer dan 100.000 inwoners werd Lanzarote het minst gewaardeerd. Een van de argumenten om hem een lage score te geven, is zijn passie voor het veranderen van straatnamen.  Zoals gebeurde met de Gibraltarstraat, waar het archief van de Spaanse burgeroorlog is gevestigd. Toen Catalonië in 2004 zijn deel (5%) opeiste en ook kreeg toegewezen door de regering in Madrid, veranderde Lanzarote uit protest de naam van de straat in Expolio, Ontkleding. Een woord dat bijna altijd wordt geassocieerd met de ontkleding van Jezus, maar nu verwees naar de, in de ogen van de burgemeester, ontkleding van het archief.  Het zou me niet verbazen dat wanneer Lanzarote ooit wordt gekozen tot premier, hij de naam van de rots Gibraltar ook veranderd in Ontkleding. Gibraltar is in Engelse handen sinds het begin van de 18e eeuw na de ondertekening van de Vrede van Utrecht.
  
En dan vorig jaar september. In mijn straat werd een filiaal geopend van de Corte Inglés, het grootste warenhuis van Spanje. Maanden voor de opening startte de parochie en het college van Maria Auxiliadora een lobby bij de gemeente om de straat, die genoemd is naar de parochie een paar honderd meter door te trekken, zodat de Corte Inglés in hun straat zou komen te staan. Daar wilde Lanzarote wel aan meewerken. Het ging ten koste van mijn straat die nota bene naar een oud-burgemeester, Federico Anaya,  is genoemd. Google is nog niet ingelicht door de gemeente, zoals te zien is op het kaartje. Hier houdt de Maria Auxiliadorastraat op bij de Avenida de Portugal, maar inmiddels is hij dus doorgetrokken tot ver voorbij de kruising. Het pijltje geeft aan waar de kerk van Maria Auxiliadora staat. De Corte Inglés staat ter hoogte van Ana(ya). 
Ook wij bewoners werden pas op het laatste moment ingelicht en zelf hoorde ik het van de taxi-chauffeur die me naar huis reed toen ik terugkwam van een reis. Ik woonde niet langer op nummer 62 maar op 20-22. Om het de postbode niet al te moeilijk te maken en er voor te zorgen dat post met het voormalige adres op de goede plaats aankomt, prijkt ook het oude nummer nog boven het portaal.   
Burgemeester Lanzarote, een dankbaar onderwerp in de bar. De burgemeester die gemeentebelastingen wil verhogen, terwijl zijn partij juist landelijk oproept om de belastingen te verlagen, die de gemeenteschuld laat oplopen om zijn ´vriendjes´ in de constructiesector het niet al te moeilijk te maken en de burgemeester die de klokken laat uitzetten op het oudejaarsfeest van de studenten.
Dat Lanzerote op de laagste plaats op de ranglijst staat is zorgwekkend voor de stad Salamanca, maar nog zorgwekkender is misschien wel dat hij al sinds 1995 aan de macht is en met zijn partij bij de gemeenteraadsverkiezingen steeds de absolute meerderheid behaalde. Overigens heeft Lanzarote al bekend gemaakt dat hij er na deze termijn die afloopt in 2011 mee gaat stoppen.  José, mijn vriend van de wijntjes voor het middageten,  heeft nu onderzoek gedaan naar het politieke bewustzijn van de inwoners van Salamanca. De uitslag laat zich raden.