Posts Tagged ‘Cantabrië’

Lente in Bilbao

02/04/2014

040

Het was de wereld op zijn kop, afgelopen zondag. Regen in Madrid, regen in Sevilla, regen in Barcelona, regen in Castilië en regen in León. Maar aan de kust van Cantabrië genoten we van een heerlijke lentedag. In Bilbao werden de hoogste temperaturen van heel Spanje gemeten, 22 graden. En het lenteweer hield ook de eerste dagen van de week aan. De foto boven deze post is van gisteren,  genomen in het park van Doña Casilda in Bilbao, een van de plaatsen in de stad waar je de lente ziet ontluiken. Het gefilterde licht, de frisgroene blaadjes en kleurrijke bloesem aan de bomen. Tot ver in de twintigste eeuw was dit het enige park in Bilbao. Wie meer dan een halve hectare groen wilde zien, moest naar de bergen die de stad omringen. Het park, een taartpunt van 8,5 hectare tussen de Gran Vía en de Ría, werd aangelegd in het westen van de Ensanche, de 041uitbreidingswijk van de 19e eeuw en werd genoemd naar doña Casilda Iturrizar, echtgenote van een bankier en rijke weldoenster van de stad in de tweede helft van de 19e eeuw. Ze schonk het orgel van de kerk van San Nicolás, stichtte een vorm van thuiszorg, was de belangrijkste geldschieter bij de bouw van het theater Arriaga en ze schonk de grond, waarop later het park in een Engelse stijl werd aangelegd. Het is een statig stadspark met pergola´s, fonteinen en bankjes. En een eendenvijver, waardoor het park in de volksmond het eendenpark wordt genoemd, al zwemmen er ook zwanen in de vijver en bivakeren op het eilandje in de vijver een paar pauwen, koninklijke kalkoenen zeggen de Spanjaarden, pavo real. De vijver krijgt zijn water van de rivier de Helguera die in de berg van Pagassari ontspringt en net voorbij het park uitmondt in de Nervión. Met de regen die overal in Spanje viel, spoelde ook weer eens alle clichés weg, dat het hier in het noorden altijd zou regenen. Dat heb ik al eerder geschreven, maar het cliché blijkt zo hardnekkig te zijn, dat we het niet vaak genoeg kunnen herhalen. Op een andere veronderstelling werd ik vorige week gewezen toen ik voorstelde om in augustus een reis naar Bilbao te organiseren. In het noorden van Europa wordt vaak gedacht dat het in heel Spanje in de zomer snikheet is. Maar ook dit beeld klopt niet in het noorden van Spanje. De zomers aan de Cantabrische kust zijn over het algemeen mild, met temperaturen rond de 25 graden. Dus het weer is geen excuus om niet mee te gaan op mijn zesdaagse reis naar Bilbao. Zéér binnenkort meer over deze reis op deze weblog.  

Anuncios

De stranden van Cantabrië

01/10/2013

020

In Madrid zijn ze niet tevreden over de statistieken van het zomerseizoen.  Er kwamen deze zomer minder toeristen naar de hoofdstad dan vorig jaar. De lokale regering van de PP wijtte dit aan de vele manifestaties tegen het beleid van de regering die door de stad gaan, maar wie gaat er in de zomer naar Madrid, als de hitte in de stad dag en nacht ondraaglijk is (al is het wel de periode dat je de musea bijna voor je zelf hebt). Ook de Madrileen vlucht de stad uit als zijn vakantie begint en rijdt of vliegt naar de kust, naar het beloofde strand, dat hij in de stad moet missen. Sommige statistieken kun je met gezond verstand beredeneren. Zo waren ze hier in Cantabrië ongerust over het aantal buitenlandse toeristen dat in de eerste helft van het jaar naar de regio kwam. Het 018 (2)waren er 106.730, 0,4% van het totaal dat naar Spanje kwam. Ook hier speelt het weer een belangrijke rol. Want winter en voorjaar zijn over het algemeen nat in het noorden. De buitenlandse toerist maakt hier zijn opwachting pas in de zomer, in de maanden juli, augustus en september. Maar ook in ze zomer vallen de cijfers in het niet bij bijvoorbeeld Catalonië en Andalusië. Cantabrië is buiten Spanje vooral bekend vanwege de Picos de Europa. De toerist die bij Irún over de grens komt en de snelweg A8 volgt naar het natuurpark van de Picos, ziet de meeste kleine strandjes van Cantabrië over het hoofd. Ze gaan schuil achter en tussen de steile kliffen van de Cantabrische kust, zoals het strand van Liendo, op de foto boven deze post. Om op dit strand te komen, moet je een steil pad van zo´n vijfhonderd meter naar beneden afdalen. Voorbij de kaap op de achtergrond, ligt het strand van Sonabria en nog iets oostelijker, het strandje 033van Oriñón. Dat strand is vanaf de snelweg goed te zien als je na Castro Urdiales de tunnel uitkomt. Het grootste strand hier in de omgeving is dat van Laredo, waar een groot deel van de bevolking van Bilbao in de zomer neerstrijkt. Maar zelfs op een topdag kun je nog makkelijk je auto, gratis, vlak achter de boulevard kwijt. Zeker als je doorrijdt tot El Puntal, een klein duingebied, waar het strand doodloopt in de ría van Treto. De zomer was lang en zonnig, het is een cliché dat het aan de noordkust altijd regent. De laatste septemberdag was nog een heerlijke stranddag, ook op ons eigen strandje in Castro, het strand van Ostende. Ben er nog steeds niet achter wie deze naam heeft bedacht voor dit kunstmatig aanlegde strand.

Appelwijn, Filandera en Mayalde

02/09/2013

239In augustus hangt Spanje vol met dit soort posters. De foto werd genomen ergens in Galicië. Augustus is dé feestmaand in Spanje. Verlaten dorpen lopen weer vol met verloren vrienden, die ooit naar de grote stad emigreerden. De volkswijken van Barcelona en Madrid, Grácia en La Latina vieren hun feest in augustus. Alsof er geen crisis is, denkt de zuinige Nederlander. Maar die crisis voelen de feestorganisaties zeker. Je kunt het zien aan het aanbod van artiesten. Al stijgt in veel dorpen de kwaliteit van muziekbandjes sowieso niet uit boven het niveau van Pili Pampín. Met pasodobles, wat rumba en de zomerhits vanaf de jaren zeventig wordt het publiek vermaakt. De subsidiekranen worden vanuit de gemeente dichtgedraaid, sommige feesten worden zelfs gedeeltelijk geprivatiseerd. Op het laaste tomatenfeest in Buñol Cartel TIERRADURA 2013moesten de gooiers die van buiten de gemeente kwamen, tien euro entree betalen.  Het affiche hier rechts op de foto bracht ons zaterdag in Secadura,  een kleine buurtgemeenschap ten zuidwesten van Laredo. We kenden noch de plaats, noch de bands die zouden optreden. Voor wie het Spaans machtig is, sabaducu is Cantabrisch voor sábado. Maar het affische sprak ons op een of andere manier aan. Waarom weten we niet, maar we kwamen niet bedrogen uit. Een aanrader voor de Nederlandse toerist, die volgend jaar zijn vakantie aan de groene kust komt vieren. Net buiten het dorp was het podium opgezet, in een weiland, omringd door de bergen van Cantabrië. Een ideale setting bij een muziekgenre, de folk, die zich goed thuisvoelt in het noorden van Spanje. Net als de cider. Voor vier euro kon je de appelwijn tussen 20.00 en 22.00 uur onbeperkt drinken. Maar het leverde geen toestanden op die je in Nederland bij zo´n regeling zou verwachten bij een concert. Geen gegooi met bier of vechtpartijen tussen stomdronken gasten. Wie net voor tien uur nog een keer zijn glas kwam vullen, kreeg een volle fles mee. De avond werd ingeleid door de folkloristische vereniging Virgen de Palacios. De hoofdacts kwamen van Filandera, Mayalde, Radio Cos en A Doble Cambá. Stuk voor stuk KleinKunst met grote hoofdletters. Er is ongetwijfeld wel wat werk van deze groepen te vinden op Youtube, maar dan mis je de sfeer die er zaterdag heerste; de geur van de dauw op het gras en oppelwijn en de sterren aan de hemel boven de bergen van Secadura.