Posts Tagged ‘Alhóndiga’

La Alhóndiga is Centro Azkuna

26/03/2015

posible-portada2--647x400

In tegenstelling tot Nederland wordt in Spanje de burgemeester niet benoemd maar gekozen door het volk. De partij die de gemeenteraadsverkiezingen wint, mag de burgemeester ´leveren´. Zo koos Bilbao in 1999 voor Iñaki Azkuna van de PNV, de Baskische Nationalistische Partij. Azkuna beperkte zich niet tot het doorknippen van lintjes, maar werd het gezicht van Bilbao, met een karakter, waarin iedere inwoner van Bilbao zich kon herkennen. Dan ben je een goede burgemeester. Een burgemeester met uitstraling is tegelijkertijd een ambassadeur en dus een meerwaarde voor zijn stad. Een goed voorbeeld hiervan is de burgemeester van Málaga, Francisco de la Torre, aan wie de stad voor een groot deel de komst van een filiaal van het Centro Pompidou én van het Russisch Staatsmuseum uit Sint Petersburg te danken heeft. Een burgemeester met flair, contacten, charisma kan veel voor zijn of haar stad betekenen. Dit kan niet worden gezegd van de burgemeester van Madrid,  Ana Botella, echtgenote van ex-premier Aznar. Tijdens de presentatie van Madrid als kandidaatstad  voor de Olympische Spelen in 2020 hield ze een genante toespraak in een erbarmelijk slecht Engels. Veel Madrilenen zagen het met plaatsvervangende schaamte aan. Haar uitspraak ´een relaxing cup of café con leche´, is historisch geworden.

Er is ook een lijst met historische uitspraken van Iñaki Azkuna, die je eigenlijk, om ze niet aan kracht te laten verliezen, alleen in het Spaans moet lezen en daarbij de Baskische tongval moet bedenken. Toen Azkuna in januari 2013 werd gekozen tot beste burgemeester van de wereld droeg hij zijn prijs op aan ´todos los alcaldes de España que no tienen ni policía, ni bomberos y que casi tienen que alhondiga01ayudar a parir la vaca.´ (De vrije  vertaling: Azkuna droeg zijn prijs op aan alle burgemeesters van Spanje die geen politiekorps en geen brandweer hebben en die nog net niet een boer te hulp hoeven schieten om het kalf uit een drachtige koe te trekken.) Over het besluit om de winkeltijden niet te verruimen en op zondag de winkels dicht te houden, zei hij: Que los chinos abren sus bazares y luego allí comen, duermen en procrean. (Laat dat over aan de Chinezen die hun bazar openen en daarna daar eten, slapen en nageslacht verwekken). Toen de architect Santiago Calatrava een proces begon tegen de gemeente Bilbao werd hij door Azkuna een ´pesetero del carajo´ genoemd. En toen hij bij een trouwerij hoorde dat de huwelijksreis naar Singapore ging, vroeg hij verbaast aan het bruidspaar waarom ze niet in Bilbao bleven, waar je zo goed kunt eten. Op het politieke vlak nam Azkuna ook geen blad voor de mond. Hoewel hij lid was van de PNV, sprak hij zich openlijk uit tegen onafhankelijkheid van het Baskenland.

In 2003 werd bij Azkuna prostaatkanker geconstateerd. Dat was voor hem geen reden om uit de politiek te stappen. Tot het laatste moment bleef hij de burgemeester van Bilbao en zo goed en kwaad als het ging liet hij zijn gezicht zien. Tot hij vorig jaar op 20 maart overleed. Zijn uitspraken zullen niet snel worden vergeten, maar zijn daden zeker ook niet. Toen Azkuna tot burgemeester werd gekozen, was het Guggenheim al twee jaar open. Azkuna werd de burgemeester van het nieuwe hoofdkantoor van Iberdrola, de glazen wolkenkrabber van César Pelli, het nieuwe voetbalstadion van Athletic en de facelift van La Alhóndiga. Dit culturele centrum draagt sinds vorige week zijn naam; Azkuna Zentroa, of Centro Azkuna.

 

 

 

 

 

Anuncios

Een pakhuis vol cultuur en ontspanning

08/11/2012

De wijn heeft plaats gemaakt voor water. Je moet wel wat verder het enorme complex inlopen om het te kunnen zien. Tussen twee grote gebouwen, het hele complex lijkt wel op een bijenkorf met al die ramen, komt licht uit het dak. Wie daar het hoofd omhoog richt, ziet de glazen bodem van het zwembad dat op de vierde verdieping is ingericht. Je ziet de contouren van zwemmers die door het water gaan. Overigens, de wijn is er nog wel, maar wordt alleen nog verkocht in een delicatessenwinkel en geschonken in het restaurant Florinda. De Alhóndiga in Bilbao is niet meer het grote pakhuis waar de vaten wijn werden opgeslagen. Voor dat doel werd het gebouw in 1909 geopend. Het ontwerp was van Ricardo Bastida. Hij mocht bijna een heel perceel invullen binnen de Ensanche, de uitbreiding die Bilbao onderging vanaf de tweede helft van de 19e eeuw. Barcelona heeft zijn Eixample, ontworpen als een groot schaakbord. Bilbao koos voor de Franse variant, een groot wiel, waar de belangrijkste wegen als spaken eindigen in de as, gevormd door de rotonde van Moyua. De ruimte binnen de hoofdwegen werd ingevuld met een rasterpatroon. Hoewel het slechts een pakhuis moest zijn voor de opslag en verkoop van wijn, ontwierp Bastida een statig gebouw in de stijl van het Modernisme, in overeenstemming met de appartementen die rond de Alhóndiga verrezen. Eind jaar zeventig verhuisde de wijnhandel naar de buitenwijk Rekalde en kwam de Alhóndiga leeg te staan. Aan het begin van de 21e eeuw, een paar jaar na de opening van het Guggenheimmuseum besloot de gemeente het culturele aanbod van de stad uit te breiden en de Álhondiga in te richten als een pakhuis vol cultuur en ontspanning. De opdracht ging naar de Fransman Philippe Starck. Die besloot het hele gebouw te strippen, alleen de buitenmuren bleven staan. Binnen de muren staan nu drie grote blokken van baksteen, ingericht met een mediatheek, fitnesszaal en zwembad. Onder de begane grond zijn nog twee verdiepingen, waar een expositiezaal, bioscoop en auditorium zijn. Het culturele aanbod van de Alhóndiga is te vinden op www.alhondigabilbao.com. De grote blokken rusten op 43 grote zuilen die allemaal anders van ontwerp zijn. Een kunstwerk van de Italiaan Lorenzo Baraldi. Alle zuilen zijn anders van vorm en bestaan uit materiaal uiteenlopend van terracotta tot marmer. Er zijn zuilen die de Renaissance, Barok of Art Decó symboliseren, andere pilaren hebben de pré-historie of China als onderwerp. De Alhóndiga leent zich er uitstekend voor om er een zondag door te brengen, zeker op de regenachtige dagen, die er ongetwijfeld veel zullen zijn de komende herfst- en wintermaanden.