Ik, Jordaan Petrus Valen

Als gedoopte Nederlander in Spanje heb je het niet makkelijk. Dat klinkt vreemd in een land waar de katholieke kerk nog altijd een belangrijke rol speelt in de maatschappij. Het zijn ook niet de priesters die ons het leven soms onnodig ingewikkeld maken, maar de Spaanse bureaucraten en andere baliemedewerkers. Ik moet eerlijk bekennen dat mijn ouders het de Spaanse ambtenaren ook niet makkelijk hebben gemaakt. Bij mijn doop kreeg ik de voornamen Jordaan Petrus, maar mijn roepnaam werd Danny. Het fenomeen roepnaam is onbekend in Spanje. Ik heb het wel eens zien vertaald als nombre de pila, maar een pila is het doopvont en daar krijg je juist je doopnaam. Roepnaam zou je in het temperamentvolle Spanje nog het beste kunnen vertalen als nombre a gritar. Veel Spaanse roepnamen komen uit de bijbel. Jezus, Jozef, Paulus, er zijn  meisjes die Belén heten, dat kerststal of Bethlehem betekent. Het probleem van mijn namen begint al met het feit dat de eerste letters van mijn doopnamen niet overeenkomen met de eerste letter van mijn roepnaam. En omdat je in Spanje overal formulieren moet invullen en je identiteitskaart moet laten zien, ben ik steeds minder Danny en steeds meer Jordaan Petrus. Overigens spreken de Spanjaarden, ik doe er zelf ook aan mee, mijn naam uit als Dani en dat is de afkorting van Daniel. Je zou er een identiteitscrisis aan over houden. 

Een ander probleem voor de Nederlander in Spanje is dat hij maar één achternaam in zijn paspoort heeft staan, terwijl de Spanjaard er twee heeft. Veel baliemedewerkers willen dat alle vakjes worden ingevuld. De medewerker van onze gemeentelijke sporthal loste dat heel creatief op, zoals op de foto boven deze post is te zien. Mijn achternaam zou in Spanje eenvoudig moeten zijn. Geen Van der of een achternaam die met Sch begint. Het is zelfs een Spaans woord. Valen, van valer, waard zijn. Degenen die Spaans spreken en dus weten dat de v in het Spaans als een b wordt uitgesproken, kan ik verzekeren dat het grapje van Balen niet origineel is. Vale, zonder n is in Spanje ook een stopwoord, zoals wij okay, of, wat mijn Peruaanse geliefde altijd opvalt, ons instemmende jajajaja. Toen ik net Spaans sprak en telefonisch een hotelreservering in Barcelona maakte, zei de recepcionist nadat ik mijn naam had doorgegeven, vale. Met het idee dat hij mijn  achternaam wilde checken, zei ik instemmend, si Valen, waarop hij opnieuw vale zei. Zo slingerde mijn achternaam een tijdje heen en weer door de telefoonlijn.  

Op de foto is ook te zien dat een letter a in mijn voornaam is gesneuveld. De Spanjaard kent geen dubbele klinkers en de naam Jordan kent hij wel als achternaam. Vaak denkt de Spanjaard als hij mijn voornamen ziet dat ik uit Roemenië kom. Maar als je dan zegt dat je uit Holanda komt, krijg je weer de vraag of dat hetzelfde is als Paises Bajos. Als we in Spanje bij een invulformulier op internet op zoek gaan naar de naam van ons land, moeten we zowel bij de P als bij de H kijken. Ooit was ik op het postkantoor voor postzegels voor een brief naar Nederland. Toen de postbeambte, die klaarblijkelijk veel had gelezen over de Tachtigjarige Oorlog, zag dat ik onder de woonplaats, Paises Bajos had gezet vroeg hij of de brief naar Nederland of België ging. Dezelfde man weigerde me overigens een paar weken geleden een aangetekende brief te overhandigen die was gericht aan D. Valen en niet aan J.P. Valen. 

 

Anuncios

Etiquetas:

3 comentarios to “Ik, Jordaan Petrus Valen”

  1. Minke Joosse Says:

    Zeer herkenbaar, Dani, Jordan of Pedro Valen.
    Mijn voorletters zijn J.C. Maar mijn roepnaan Minke. Dus dona Jacomine of Minca in Brasil. Joosse is de achternaam. Dat werd in Spanje Jose, maar dat is een voornaam. Alom verwarring. Van mijn mans naam Ko bakten ze niks van in beide landen. Direct geassocieerd met coco of kaka. Nou ja. Ik heb genoten van je stukje…..

  2. Dorette Says:

    Ook voor ons heel herkenbaar. Mijn partner heet Gregorius Martinus Meijer hetgeen ze niet kunnen uitspreken en volgens de Spanjaarden uit het ookstblok moet komen, zeker niet uit Nederland. Ik ben mijn roepnaam kwijt en ook na 50 jaar huwelijk mijn achternaam. Ik heet weer gewoon Theodora DeVos, zoals heel vroeger.

  3. Debbie Says:

    Haha, ja altijd ingewikkeld in Spanje die namen. Van Débil word ik meestal ook niet echt blij. Maar als ik dan zeg, no soy fuerte, muy fuerte, kijken ze mij gek aan :-).

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: