Ademloze kunst

img_7669

De mensen op de foto zijn allemaal in de war. Ze lopen verbaasd rond. Bij binnenkomst zagen ze een uitgeputte toerist op de grond zitten tussen zijn bagage. Op drie tafels in het midden van de zaal zitten drie naakte vrouwen, de benen uit elkaar, zonder enige gêne. Bij de muur kijkt een verkoper uitdagend naar het publiek. De toerist, de vrouwen en de verkoper zijn échte mensen, maar ze bewegen niet. Het zijn geen straatartiesten die je een muntje kunt geven, waarna ze gaan bewegen. De mensen in deze zaal zijn levensecht, maar zullen nooit tot leven komen. Geen vlees en bloed, maar glasvezel en polyester. De drie naakte vrouwen, de toerist en de verkoper, maar ook de twee arbeiders, het meisje met het gezicht naar de muur en de oma met de baby op de arm, horen bij de expositie Hyperrealisme 1973-2016 die in het museum van Schone Kunsten van Bilbao wordt gehouden. Nog even, op maandag zullen ze de zalen weer verlaten.

img_7654 Gisteren was de laatste woensdag, de dag dat de toegang tot het museum gratis is, voor de expositie eindigt. Dat was de reden dat er in de middag een enorme rij niet alleen vóór het museum stond, maar bijna óm het hele museum. Als de mensen die aansloten, toen de rij de laan tussen de plaza de Euskadi en het park Doña Cassilda bereikte, richting het museum waren gaan staan, had de rij de ronde om het museum voltooid. Nu boog de rij af richting de plaza de Euskadi en werd er een halve kring om de Baskische schilder Ignacio de Zuloaga gevormd. Als hij zich had kunnen omdraaien op zijn voetstuk, had hij de hele rij kunnen begroeten. Maar de mensen die om hem heen stonden, kwamen niet voor zijn werk. Tenminste, deze keer niet. Iedereen kwam voor de toerist, de verkoper, de drie naakte vrouwen en de andere kunstwerken van het Hyperrealisme, een kunststroming uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Nog even snel voor het te laat was. Heel menselijk, wachten tot het laatste moment én op een dag dat het museum gratis is, dat scheelt weer zeven euro. Maar dan sta je wel met zijn allen opeengepakt rond de kunstwerken. Heel even verlangde ik naar die vijf exclusieve bezoeken aan de tentoonstelling van Jeroen Bosch in het Prado in Madrid. Al vormden de stillevens wel een mooi contrast met de gekte van de bellende, poserende, pratende en fotograferende massa. Als bakens van rust stoorden zij zich niet aan de drukte. Hieronder nog wat foto´s van de expositie.

img_7670

 

 

 

 

 

 

 

 

img_7665

 

 

 

 

 

 

img_7661

 

 

 

 

 

 

img_7676

Anuncios

Etiquetas:

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: