Een leven in de bar

043

Voor ons Nederlanders is het een graadmeter van de financiële toestand in Spanje; als we zien dat de barren en terrassen volzitten, dan zal het daar allemaal wel meevallen met de crisis. Maar we staan er niet bij stil dat de meeste Spanjaarden niet naar de bar gaan om zich vol te laten lopen. De bar is als een buurthuis. Ze spreken er af met vrienden, familie en collega´s. Tot ´s avonds laat zie je in de zomer nog kinderwagens in de bar of op het terras. De twee grote speelplaatsen in ons dorp worden omzoomd door terrassen. In de bar worden boodschappen overhandigd die de man of vrouw achter de bar later zal doorgeven. Ze lezen er de krant en kijken er de voetbalwedstrijden, waarvoor je thuis zou moeten betalen. In de vaste bar in mijn woonwijk in Salamanca, kreeg ik eens de aanvraagformulieren voor huursubsidie van de barkeeper overhandigd. ´s Ochtends had hij een baan bij de gemeente en ´s middags werkte hij in de bar en hield hij, zeg maar ´spreekuur´.

In Spanje zijn 350.000 horeca-gelegenheden, ongeveer 1 per 132 inwoners. Het lijkt er op dat wanneer ergens een nieuwe woonwijk wordt ingericht, dat er eerst een bar wordt geopend en dat daar omheen de huizen worden gebouwd. In de laatste jaren zijn 50.000 barren gesloten en daalde de verkoop met 22%. Sommige Spanjaarden drinken tijdens een hele voetbalwedstrijd slechts een biertje. Net als de dames op het terras of aan hun vaste tafel in de bar, die uren kunnen kletsen en daarbij maar een kopje koffie bestellen. De crisis wordt weldegelijk ook in de bar gevoeld. En toch geeft de Spanjaard ongeveer 15% van zijn uitgaven aan levensonderhoud uit in de horeca, het gemiddelde in de Europese Unie ligt op 7%. Twee jaar geleden hield Coca Cola een onderzoek naar de bartraditie in Spanje. Het leverde opvallende cijfers op. Zoals dat tweederde van de Spanjaarden de naam weet van de ober in zijn favoriete bar. Datzelfde aantal zou zomaar zijn huissleutels aan de ober geven, zoveel vertrouwen heeft hij in deze man of vrouw. 36% van de Spanjaarden gaat meerdere keren per week naar een bar, terwijl maar 16% iedere zondag naar de kerk gaat. En zelfs de kerk is een excuus om naar de bar te gaan. Het overkwam me laatst dat ik een vriend belde, die op dat moment, zei hij, bij een bruiloftsceremonie was in de kerk. Maar op de achtergrond hoorde ik geen priester, maar het typische geroezemoes van een bar. Daar wachtte hij tot de kerk uit ging om in de bruiloftsstoet aan te sluiten naar het restaurant. 

Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: