De weg maak je al hakkend

061

El Camino se hace al andar. Het is een regel uit het beroemde gedicht van Antonio Machado. Ik schreef er al eerder over. Maar de weg boven deze post, werd niet lopend gemaakt, maar hakkend, puffend, zwetend en vloekend. Deze weg is de Ruta de Cares, een wandelpad met een lengte van elf kilometer tussen Poncebos en Caín, in de Picos de Europa. De weg volgt de rivier de Cares, die ontspringt bij de plaats Posada de Valdeón en uitmondt in de rivier de Deva. Het is nu een van de populaire wandelingen in het nationale park. Wie in het hoogseizoen komt, moet vanaf de auto al een paar kilometer wandelen, voor het eigenlijke pad begint. Het pad is vooral populair omdat het eenvoudig begaanbaar is en leidt naar het hart van het natuurpark.  Alleen wie in Poncebos start, moet de eerste kilometers wat stijgen. Veel toeristen rijden naar Caín, om vanaf daar een paar kilometer te wandelen. 054Daar is de kloof op zijn smalst en zijn de vormen van het grillige kalksteengebergte het meest spectaculair. Genietend van het natuurschoon, zullen weinig wandelaars er bij stilstaan dat dit pad werd aangelegd om het kanaal dat parallel aan het pad ligt, te kunnen onderhouden. Tussen 1916 en 1921 werd het kanaal gegraven om de waterkrachtcentrale bij Poncebos van water te voorzien. Tweeduizend arbeiders uit vooral Galicië en Portugal trokken de bergen in om het kanaal uit te graven. Ze gebruikten een oud geitenpad om op de werkplaats te komen en materialen en proviand te vervoeren. Het moet een heidense klus zijn geweest. Dat is niet moeilijk te begrijpen als je over het wandelpad gaat. Het brede en diepe kanaal, verdwijnt dan weer in een tunnel, of gaat pal langs de rand van de afgrond. De arbeiders groeven 71 tunnels uit en bungelden soms zestig meter boven de afgrond. Het 050rivierwater dat het kanaal bij Caín vult, stroomt richting Poncebos in het noorden van het nationale park, 240 meter lager dan het pad. Tussen 1945 en 1950 werd het kanaal door 500 arbeiders uitgebreid. Daarbij kwamen elf arbeiders om het leven, niet alleen door ongelukken tijdens het werk, maar ook bij onderlinge ruzies en gewapende overvallen. Het waren de na-oorlogse jaren, de donkere jaren van de dictatuur van Franco. Langs het pad staan verschillende informatiepanelen over de flora en fauna in de omgeving. Één paneel vertelt het verhaal over de helden die het kanaal en het pad aanlegden. Op een prachtige zwartwit foto poseerden de werkers voor de fotograaf. Kijk goed naar de foto van uw fotograaf hierboven. Onder het pad zijn bogen in een muur aangebracht. Achter die bogen stroomt het kanaal. Dit was een van de plaatsen waar de arbeiders aan touwen hingen om deze muur te kunnen metselen. Hierbij is het uitgraven van Nederlandse kanalen en vaarten uit de klei van ons platte polderlandschap opeens kinderspel. 

Anuncios

Etiquetas: , ,

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: