Een mijlpaal

006

Maar dan wel een figuurlijke mijlpaal. Een van de vele figuurlijke mijlpalen die er langs de weg naar Santiago de Compostela staan. Zoals ook het leven vele mijlpalen kent; een huwelijk, een examen, het ouderschap, een onderscheiding. Voor de pelgrim die waar dan ook vandaan komt wandelen of fietsen en maanden, weken of dagen onderweg is, is  dit paaltje misschien een mijlpaal.  Of het paaltje dat een kilometer verderop staat. Vanaf nu is dit zuiltje het icoon dat deze blog siert. De stier, de toro bravo, blijft achter in 2013. Al paste de stier wel als symbool bij deze blog. Spaans bloed, stierenbloed, sangre de toro, waarbij ik persoonlijk eerder denk aan de heerlijke wijn die Torres in de Penedés maakt dan aan het bloed dat vloeit in de arena. Dat is het probleem met deze stier, die altijd wordt geassocieerd met het omstreden stierenvechten. Maar kijk naar de stier, vervang de plaza de toros door de dehesa, de streek van steen- en kurkeiken die zich uitstrekt van Huelva tot Salamanca, en het dier komt opeens in een ander daglicht te staan. De stier hoort veel meer bij Spanje dan het stierenvechten. Daarom werd het dier het symbool van Osborne, en liet de sherryproducent door heel Spanje grote reclameborden van de stier 091plaatsen, waardoor de stier voor wie door Spanje reist bijna is uitgegroeid tot trouwe reisgenoot. 

Dat geldt ook voor het zuiltje op de foto boven deze post. Hij vergezelt de pelgrim op zijn weg naar Santiago de Compostela. Maar tot Galicië vertellen de zuiltjes niet hoeveel kilometers hem nog scheiden van zijn doel. Pas halverwege de berg naar O Cebreiro, als de weg op Galicische bodem komt, dan worden de kilometers die nog resteren naar Santiago op deze zuiltjes weergegeven. Dit zuiltje staat overigens op ongeveer 447 kilometer afstand van de hoofdstad van Galicië, in de leegte van de Meseta, tussen de dorpjes van Hontanas en Castrojeriz. Tot Galicië is op de paaltjes alleen de Jacobusschelp afgebeeld en, in het geval van dit zuiltje, het symbool van de Tau, die echter schuil gaat achter het hoge gras.  Het symbool, de letter T uit het Griekse alfabet en de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet, is het symbool van de Heilige Antonius, een kluizenaar die in de derde eeuw in de woestijn van Egypte leefde. Tegenover het zuiltje staat de ruïne van wat eens het hospitaal was van de volgers van deze Antonius. De provinciale weg gaat onder de bogen van de kerk door richting Castrojeriz. Franciscus van Assisi logeerde hier op zijn weg naar Santiago en zou hier op het idee zijn gekomen om het symbool van de Tau op te nemen binnen de Franciscaner orde. Het symbool komt terug in het boek van Ezequiel in het Oude Testament, in het verhaal waar God oproept om de mensen die het symbool van de Tau dragen bescherming te geven. Een deel van de ruïne is nog steeds ingericht als herberg. En net als ik bedenk wat het slot van dit verhaal moet worden, leest uit een vrouwenblad mijn Alicia me vanaf de bank, nummer 8 voor uit de top tien van niet aan te raden reisgenoten; el hiperguía turístico, de reiskameraad die alles denkt te weten en bedolven gaat onder reisgidsen en plattegronden. De boodschap is duidelijk.   

Advertenties

Tags: , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: