De Kust van de Dood

146

De Kust van de Dood heet het hier. En op dagen met mist of een zware storm, lijkt het einde der tijden inderdaad nabij. De golven met schuimkoppen die als tentakels de vissers of zelfs vissersboten naar diepe wateren willen trekken of ze op de door de wind en water geslepen rotsen smijten, de speurders naar eendenmosselen, die zich moeten vastketenen aan de rotsen om niet in zee te verdwijnen. Vanaf het vasteland klinkt Keltische doedelzakmuziek als laatste requiem. Op de foto boven deze post zien we de prachtige dood van de zon, want daar komt de naam vandaan. Hier sterft de zon in zee, ontdekten de Romeinen. En Finisterre, de beroemde kaap aan de Galicische kust, was het einde van de wereld. En zo voelt het ook. Hier houdt de wereld op, al lijkt de horizon verder te reiken dan aan de Spaanse oost- en zuidkust. En 145geen enkele kust biedt een mooiere zonsondergang dan de westkust van Galicië, recht boven zee. Een dood die in zee verdwijnt en niet opstijgt naar de hemel. Op de foto zien we hoe de zon indaalt in een nevelbank, alsof het een geboortekanaal is. Zo schilderde El Greco een wolkenband als tunnel naar het nieuwe leven in zijn meesterwerk de Begrafenis van de graaf van Orgaz. De Romeinen wisten ook al dat de zon stierf om op weg te gaan naar een nieuw leven. We hoeven ons maar om te draaien en zullen vroeg in de ochtend de eerste zonnestralen boven de bergen zien uitkomen. Misschien komt het door dit zo primitieve natuurverschijnsel dat het besef van de windrichtingen hier zo sterk is. Of misschien komt het door de geschiedenis van de pelgrimage naar Santiago waarmee Galicië onlosmakelijk is verbonden. De middeleeuwse pelgrim trok naar het uiterste westen en kon zich niet oriënteren, want dat doe je als je naar de Oriente gaat, naar het oosten. De Kust  van de Dood klinkt niet zo aantrekkelijk als de Costa del Sol of Costa Dorada. Maar het is vooral het wisselvallige klimaat dat buitenlandse strandgangers hier weghoudt. Op onze camping in Oia, een gehucht tussen de grensplaats A Guarda en Baiona, ten zuiden van Vigo spotten we in een week tijd maar één buitenlands kenteken, uiteraard een gele plaat uit Nederland, want Nederlanders kom je in iedere uithoek van de wereld tegen, dus ook aan het einde van de wereld.

Anuncios

Etiquetas: ,

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: