Op de hotelkamer bij Federico García Lorca

Achter de twee linkerramen op de zevende verdieping, net onder de dakrand, waar geen airco aan de buitenkant hangt, daar is de kamer, waar tussen november 1933 en maart 1934 Federico Garcia Lorca verbleef tijdens zijn bezoek aan Buenos Aires. Het hotel staat aan de Avenida de Mayo, Mazjo, zeggen de Porteños, de inwoners van Buenos Aires. Dit gedeelte van de avenida is het Spaanse kwartier. Schuin tegenover het hotel, serveert restaurant Asturias Fabadas, de typische witte bonenschotel, en om de hoek staat bij restaurant Imparcial speenvarken op de kaart. Onze groepen overnachten ook in Castelar. Het hotel valt niet bij iedereen in de smaak, zelfs niet als je zegt dat Lorca er heeft gelogeerd. Het antwoord is  dan cynisch dat sinds die tijd er nauwelijks iets is veranderd aan het interieur, de faciliteiten en het comfort. Dat geldt overigens niet voor de kamer van Lorca, nummer 704. Die kamer is helemaal leeg geruimd en nu, samen met de gang die leidt naar de kamer, ingericht als een klein museum. Je moet je er niet teveel bij voorstellen, zei het kamermeisje me in de lift, toen ik vroeg of de kamer van Lorca was te bezoeken. Ze had gelijk. In de kamer staat alleen nog een tafel met stoel, een kast en een bijzettafeltje. De sleutel van de kamer kon ik bij de receptie ophalen. De soberheid van de kamer staat in groot contrast met de kamer van Ernest Hemmingway in het hotel Ambos Mundos in Havana. Daar zijn wisselende exposities van persoonlijke eigendommen die het hotel te leen krijgt van de finca Vigia, het landhuis van de Amerikaanse schrijver. En er is een meisje dat op de kamer uitleg geeft over het verblijf van Hemmingway op Cuba. In de kamer van Lorca stond ik helemaal alleen. Het viel me op dat de badkamer bezet was. Ocupado stond er op het slot onder de deurklink. Ik moest denken aan de film La Luz Prodigiosa van Miguel Hermoso, die ik een paar jaar geleden zag. In de film, vertaald in het Nederlands zou de titel zijn, Het Wonderbaarlijke Licht, komt Lorca niet om bij de executie door de soldaten van Franco, maar blijft zwaargewond achter en begint daarna met geheugenverlies aan een lange zwerftocht. Op latere leeftijd duikt hij op in Granada en krijgt langzaam zijn geheugen terug. De film van Hermoso wierp een nieuw (wonderbaarlijk) licht op de ´zaak´ Lorca. Het lichaam van de dichter is nog steeds niet gevonden. De laatste zoektocht, twee jaar geleden, bleef zonder resultaat. En daarom kon Hermoso met zijn film een enorme draai geven aan de geschiedenis van Lorca. En wie in kamer 704 met de gedachten van de regisseur speelt, kan zo maar denken dat Lorca er nog steeds ronddoolt, misschien verscholen in de badkamer.     

Advertenties

Tags: ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: