Op tapastocht in Salamanca

Dit is eigenlijk een hele gewone straat met een gewoon straatbeeld.  Langs het trottoir staan auto´s geparkeerd, afgewisseld met kleurige containers. Er is een kapsalon, een locutorio, een groentezaak. Niets bijzonders. Een beetje lullige straat, zoals de naam van de straat al verraadt; calle Van Dick, al wordt de straat in de Paginas Amarillas van Salamanca, de Spaanse Gouden Gids, gespeld als calle Van Dyck. Ban Diek, op zijn Spaans. De straat is genoemd naar de 17e-eeuwse Vlaamse schilder Anthony van Dyck. In het Nederlands wordt de naam ook geschreven met een ij, in het Engels is het Van Dyck, en in het Spaans wordt het dus Van Dick. Als er niets bijzonders is aan deze straat, waarom dan toch deze aandacht voor calle Van Dick. Omdat deze straat bij Salmantijnen en studenten heel populair is om op tapastocht te gaan. Veel studenten wonen ook in of in de buurt van calle Van Dick. Toeristen zie je er minder omdat de straat buiten het historische centrum ligt. Je moet de calle Torres Villaroel of calle Maria Auxiliadora omhoog lopen, van het centrum af, de avenida de Portugal oversteken en dan de tweede straat rechts, als je via Torres Villaroel gaat, of de derde straat links, als je de calle Maria Auxiliadora neemt. Zoals is te zien op de foto, oogt de straat niet als een gezellige straat met eethuisjes. Halverwege wordt de straat hinderlijk onderbroken door calle Alfonso de Castro, die Van Dick door midden snijdt. ´s Avonds, na acht uur, als de winkels zijn gesloten, valt pas op hoeveel tapasbarretjes er in de straat zijn en hoeveel mensen daar op afkomen. Meson Los Faroles, Mares van Dyck, La Taberna de La Portu, El Minutejo, Don Cochinillo, Rufo´s, El Corral de la Abuela, La Degustación, Barbacoa La Ercina. En dit is nog maar een kleine greep uit het enorme aanbod. De variëteit op de menukaarten is niet erg groot. Het zijn vooral hapjes van het varken die uit de keuken komen; lomo, chorizo, panceta, criollas, jeta. Dat kan ook niet anders met het leefgebied van het beroemde Iberich varken iets ten zuiden van Salamanca. Wij probeerden gisteren in Corral de la Abuela de pincho moruno. Zeer pikant, waarschuwde het meisje achter de bar steeds als iemand deze tapa bestelde. Ze overdreef niet. De stukjes varkensvlees aan een spiesje waren gemarineerd in een pittige paprikapoeder. Verderop in de straat bezochten we Don Cochinillo, waar je naast kleine hapjes voor 22 euro een enorme vleeschotel voor twee personen kunt krijgen. In La Degustación, de Proeverij, de naam zegt het al, bieden ze verschillende hapjes aan op een schaal. Er is een uitgebreide keuze voor carnivoren, maar ook voor visliefhebbers.  Wie na een paar barretjes even wat anders wil dan varkenssnuit, varkensoor en andere delen van het varken, moet zeker even binnenlopen  bij La Taberna de La Portu, waar de Portugese eigenaresse heerlijke bacaloa a brass maakt, een van de duizend recepten voor kabeljauw.   

Advertenties

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: