Dag León

Voor alle lezers die dit weblog vooral volgen om te weten waar ik uithang, ik ben niet in León, maar in Bilbao. Maar de laatste weken heb ik veel gereisd, langs veel verschillende plaatsen. Ik loop een beetje achter. De foto boven deze post nam ik een paar weken geleden. Op de achtergrond van de foto, tussen de bomen, ligt de brug over de rivier de Bernesga. Aan de zijkant is nog een deel van de honderd meter lange gevel te zien van de parador van San Marcos. Het is het laatste dat de pelgrim ziet van León als hij de stad verlaat. Voor hem ligt dan een groot bedrijventerrein, een knooppunt van wegen en pas daarachter liggen de heuvels van het land van de Maragatos. De wandeling over de brug, het besef afscheid te moeten nemen van León, is voor veel pelgrims een moeilijk moment. León ligt als een oase aan het einde van de hoogvlakte. Na dagen omringd te zijn door graanvelden en te hebben overnacht in kleine, verlaten dorpjes als Bercianos del Real Camino of Calzadilla de la Cueza is het een verademing om in León aan te komen. Wij kwamen nu vanuit Salamanca, en dan proeft León als een gewone Castiliaanse stad met lang niet zo´n mooie plaza mayor. Op het enorme plein is maar één terras, verstopt in een hoek van het plein.  Maar vier jaar geleden kwam ik León binnen over de pelgrimsweg, na een korte etappe vanuit Mansilla de las Mulas om al rond de middag in León aan te komen. Om half één stond er al een rij pelgrims voor de officiële pelgrimsherberg, zelfs fietsende pelgrims hadden besloten het die dag verder voor gezien te houden en te genieten van León. Er is geen betere plaats om dat te doen dan in de wijk Húmedo, de vochtige wijk, waar het vocht in de vorm van de heerlijke crianza wijn uit de Bierzo rijkelijk stroomt. Die sfeer, en toegeven ook de wijn, proef ik steeds weer als ik in León ben. Bij het laatste bezoek trof ik het niet. La Bicha was opnieuw gesloten. Daar kwamen de twee toeristen op de foto hier links, ook achter. Je kunt er de lekkerste revuelto de morcilla, bloedworst-roerei,  van heel León eten, al moet je daarvoor wel de meest chagarijnige bareigenaar van heel León voor lief nemen. De bar valt helemaal uit de toon op het verder zo gezellige plein van San Martín, maar als de bar is geopend, puilt die ook helemaal uit. Vlak achter de plaza de San Martín, in het straatje van Azabachería, waren El Besugo en La Parilla del Húmedo wel geopend. In El Besugo hoor je vermouth te drinken, een soort martini, en in La Parilla een rode wijn uit de Bierzostreek. In de laatste bar hebben ze ook de prettige gewoonte om de gast een klein hapje aan te bieden. Aan het einde van de calle Azabachería, net om de hoek, zit ook nog bar El Flechazo, een bar die vooral vroeg in de avond populair is. Ideaal voor de pelgrim, want die kan het niet al te laat maken. Om half elf doen de nonnetjes de deuren van de herberg op slot.

 

Advertenties

Tags: , , ,

Eén reactie to “Dag León”

  1. amigo Says:

    Hola,
    Ik ken nog wel meer mensen achter de bar die niet erg vrolijk worden als jij binnenkomt, dan weten ze gelijk dat het weer een latertje wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: