Stembusstrijd tussen arm en rijk

Ben benieuwd op wie deze mensen hebben gestemd. Gisteren gingen de Peruanen naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Het is verplicht om te stemmen, wie niet gaat, betaalt een boete van 60 soles, zo´n 17 euro, en dat is voor deze mensen, die voer voor de cuy verkopen, heel veel geld. Peru werd zondag drooggelegd, barren bleven gesloten en mensen mochten alleen thuis hun `trago’  nemen. Deze ´ley seca´ moest voorkomen dat mensen niet in de bar bleven hangen, maar naar de stembus gingen. En waarschijnlijk werd deze regel ook ingesteld om te voorkomen dat mensen niet stomdronken hun stem uitbrachten. Nu, maandagavond om 21.35 uur, Spaanse tijd, in Peru zeven uur vroeger, is 83 procent van de stemmen geteld en is al zeker dat Ollanta Humala naar de volgende ronde gaat. Bij de vorige verkiezingen ging hij nog onder uit door zijn radicale houding en vriendschap met Hugo Chavez en Evo Morales. Maar hij heeft zijn les geleerd. Hij wordt geadviseerd door de mensen van Lula en dat heeft hem veel stemmen opgeleverd. Keiko Fujimori en Pedro Kuczynski vechten nog om een plaats in de tweede ronde. In Peru stemmen ze niet op partijen maar op personen. De socialistische partij van president Alán García doet niet eens mee aan deze verkiezingen. Het is kiezen tussen kandidaten die de economische groei willen handhaven, Toledo, Kuczynski en Castañeda, en kandidaten die de rijkdom die Peru de laatste jaren heeft gecreeërd door de hoge prijs van goud, zilver en koper, beter willen verdelen. Want in het Amazonegebied en het Andesgebergte hebben weinig mensen iets gemerkt van de economische groei. Zij stemmen op Humala en Keiko. De verkiezingen zijn daardoor een strijd tussen arm en rijk geworden. De stemmen die nog niet zijn geteld moeten uit de rurale gebieden komen, waar Keiko Fujimori het beste scoort. Haar vader, de ex-president,  zit een gevangenisstraf van 25 jaar uit voor misdaden tegen de mensheid, maar daarnaast heeft hij ook veel gedaan voor de economie en tegen het terrorisme van het Lichtend Pad, en dat zijn veel mensen niet vergeten. Dat zijn dochter straks misschien als ze de verkiezingen wint, haar vader amnestie gaat verlenen, nemen de mensen voor lief. En dat geldt ook voor de radicale uitspraken van Humala. De middenklasse van Peru huivert bij de gedachte om straks te moeten kiezen uit twee, in hun ogen, radicale presidentskanditaten. Zelfs de schrijver Mario Vargas Llosa kon het electoraat niet op andere gedachten brengen.

Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: