(Anti-)rooksignalen uit Spanje

 

Dit is het voorhoofd van Juan Francisco Valhondo, bareigenaar in Cáceres. Juan probeerde de gemoederen te kalmeren bij een aantal klanten die een man er op aanspraken dat hij niet mocht roken in de bar. Juan moest zijn verzoeningspoging bekopen met deze flinke hoofdwond, veroorzaakt door het glaswerk, waarmee de roker hem aanviel.  Het verbale geweld kwam van de burgemeester van Valladolid die het nieuwe anti-rookbeleid vergeleek met de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog. Er schijnt nogal wat commotie in Spanje te zijn om de anti-rookwet, lees ik in de digitale vesie van El País. Dat verbaast me niet. Van een gematigd beleid heeft Spanje sinds 1 januari opeens het meest strenge anti-rookbeleid van Europa. En dat terwijl er zoveel rokers zijn.

Ben blij dat ik op dit moment in Peru ben en me tegen mijn paffende vrienden niet hoef te verdedigen dat ik het wel prettig vind dat in een bar, restaurant of discotheek niet meer mag worden gerookt. Voor we Spanje verlieten, gingen mijn vrienden er nog steeds vanuit dat de wet pas in de zomer zou ingaan. Gisteren maar eens hier in Huánuco een buurtonderzoek gehouden, want ik had er nauwelijks opgelet of er in Peru veel wordt gerookt. De hele ochtend waren we op straat, in een bar, het gemeentehuis, op de markt en in een paar winkels en we zagen in al die tijd maar één man aan een sigarretje trekken. Geen enkele automobilist of kroegloper kon ik op een peuk betrappen. Geen zeeën aan uitgetrapte peuken voor de ingang van het gemeentehuis of bij de taxi-standplaats. Ook nog maar even mijn neus gedrukt in het shirt, waarmee ik oudejaarsnacht in de discotheek had gevierd, maar ik kon geen enkele zweem van tabaksgeur ontdekken. Dat wil niet zeggen dat ze hier geen verslavingen hebben. Een feest is pas geslaagd als er per persoon minstens negen flessen bier (de consumptie gaat per 0,75 literfles) naar binnen zijn gegoten en er een grote veldslag of flinke scheldpartij tussen twee geliefden is uitgebroken. Er moet wel iets zijn om over na te praten. Maar roken, je ziet het nauwelijks. Er worden wel sigaretten verkocht, en ze zijn ook niet duur, ongeveer 0,70 eurocent voor een pakje van tien sigaretten, maar het plaatje van de op sterven liggende kankerpatiënt op de verpakking nodigt niet echt uit om een sigarret op te steken.

Anuncios

Etiquetas: ,

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: