De klokkenluider van Salamanca

Nog maar eens naar de foto kijken. Inderdaad, daar gaat toch echt een man met een trommel (en een fluit) omhoog naar de cupulín, de kleine koepel van de toren van de kathedraal van Salamanca. El Mariquelo heet hij, de klokkenluider.  Zonder touwen, vangnetten of andere veiligheidsmaatregelen klimt hij ieder jaar op 31 oktober omhoog, een traditie die ontstond in 1756, een jaar na de aardbeving van Lissabon. Ook Salamanca schudde bij die zware natuurramp op zijn grondvesten. De inwoners zochten een veilig heenkomen in de kathedraal. Toen de schokken ophielden, bleek dat iedereen de aardbeving had overleefd. De toren, Hiëronimus, genoemd naar de eerste bisschop, helt sinds die tijd wel wat over, al is dat vanaf de straat met het blote oog niet te zien. In de kathedralen (het zijn er twee, een oude Romaans-gothische en een nieuwe laat-gotische, gebroederlijk naast elkaar) zijn op veel plaatsen in de muren de scheuren te zien. Als dank aan God besloot het bisdom in 1756 ieder jaar een dag voor de aardbeving El Mariquelo de toren te laten bestijgen. Tot een aantal jaren geleden ging de klauterpartij nog tot de windvaan, zoals op de foto is te zien. En in weer en wind. Ook als het regent, en het boven op de koepel spekglad is, klimt de trommelaar omhoog. Alleen niet meer tot aan de windvaan. Ángel Rufino de Haro, die de traditie in 1985 weer nieuw leven in blies, gaat tegenwoordig niet hoger dan het kleine koepeltje op een hoogte van ongeveer 100 meter. Daar aangekomen speelt hij een charrada, een soort middeleeuwse troubadoursmuziek, op fluit en trommel. Ook laat hij twee (vredes)duiven los.  Sinds 2002, toen Salamanca, samen met Brugge, culturele hoofdstad van Europa was, kan iedereen zich een beetje Mariquelo voelen. In de toren is sinds die tijd een expositie ingericht over de geschiedenis van de torens (het is een beetje een ingewikkeld verhaal, maar de toren van de nieuwe kathedraal is om de oude toren gebouwd). De bezoeker kan een wandeling maken over het dakterras van ´de kleine toren´ . Er is ook een doorgang naar een galerij die door de oude en nieuwe kathedraal heen loopt, vanwaar je een prachtig uitzicht op het interieur van de kathedralen hebt, en vanwaar je ook van heel dichtbij de zorgwekkende scheuren in de muren kunt zien. Net toen we zondag met Baskische vrienden aan deze bijzondere route door en over de kathedralen wilden beginnen, kwam El Mariquelo het trappenhuis uit, met een rood aangelopen hoofd van de inspanningen en de koude wind die gisteren over de hoogvlakte joeg. Hij had zijn missie weer volbracht. De opdracht van het bisdom was niet alleen om  zo dicht mogelijk bij de hemel God te bedanken, maar tegelijkertijd te controleren of de toren in het afgelopen jaar niet meer uit het lood is gaan staan. El Mariquelo meende van niet.  

   

Nog een laatste toevoeging. Binnenkort kunnen ook de torens van de iglesia de Clerecias worden beklommen. De oude Jezuïetenkerk, die nu de kerkelijke universiteit is, tegenover het Huis met de Schelpen. De andere grote kerk van Salamanca, die je, net als de kathedraal, als je hele goede ogen hebt, al kunt zien als je uit de richting van Ávila komt, ter hoogte van de stier van Osborne, op zo´n 25 kilometer afstand van de stad.

Anuncios

Etiquetas: , ,

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: