Terug in San Sebastián

In mijn eerste jaren als reisleider, toen ik nog in Nederland woonde, probeerde ik altijd het reisseizoen af te sluiten in San Sebastián. Niet alleen om gedag te zeggen tegen een aantal vrienden, maar ook omdat San Sebastián een geweldige stad is. De stad ligt aan een schelpvormige baai in de oksel van de Golf van Vizcaya en dicht bij de grens met Frankrijk. Zo kreeg het tijdelijke afscheid van het reisseizoen én van Spanje ook een symbolische betekenis. Even gedag zeggen bij de deur en hup, het land uit. Afgelopen week was ik weer in de stad. Ik kon me niet eens meer herinneren wanneer ik er voor het laatst was geweest, in ieder geval meer dan drie jaar geleden. Het bankje op het gazon voor het paleis Miramar stond er nog. Het was mijn favoriete bankje om van de stad te genieten. Uitzicht over de baai met van links naar rechts de heuvel van Igueldo, het eilandje van Santa Clara en de heuvel van Urgull. Bootjes die dobberen in de baai, de regatas, de snelle ranke roeiboten, die als schichten over het water gaan en veel, heel veel mensen op het strand. Als he vloed wordt, zitten ze bijna op elkaars badlaken. ´s Avonds natuurlijk naar de oude wijk. Nergens ter wereld is zo´n hoge concentratie aan barretjes als hier. Je moet er geen tapas of pinchos eten als je honger hebt, want ze zijn ontzettend duur. Maar dat is weer een ander verhaal. San Sebastián is sowieso een dure stad, na Madrid en Barcelona heeft de stad de hoogste huizenprijzen.  Maar dat hoort ook wel bij een mondaine badplaats, waar in september altijd het filmfestival wordt gevierd. In de 19e eeuw streek de koninklijke familie hier neer om de vakantie door te brengen en zelfs Franco bracht de zomer in San Sebastián door, tot de dreiging van de ETA te groot werd. Het viel me in de oude wijk op, dat er veel minder leuzen voor de ETA waren dan in de jaren negentig. De sfeer leek ook een stuk gemoedelijker, maar misschien kwam dat ook wel door de horden toeristen die de wijk bezetten. Ooit, ergens in de jaren negentig, liepen we door de wijk en zagen we een groep jongeren met bivakmutsen door de straat rennen. Toen wij ons hoofd om de hoek staken, keken we recht in de geweerlopen van de Baskische politie, die met gummiekogels de jeugdbeweging van de ETA de wijk uitjoeg. Als je zo naar dat verlaten bankje kijkt op de foto met op de achtergrond de baai en het eilandje van Santa Clara is het bijna niet voor te stellen dat San Sebastián ook een ander gezicht heeft, of hopelijk, heeft gehad.  

Advertenties

Tags: , ,

Eén reactie to “Terug in San Sebastián”

  1. jenneke rombach Says:

    Hallo, beste schrijver Danny V: San Sebastian, inderdaad nu een populaire bestemming, vooral veel jonge toeristen.. De prijzen in de tapasbarren zijn pittig, maar de ingrediënten zijn dan ook stukken smakelijker en verser dan bv in Bilbao.Ik heb tijdens deze prachtige Baskenland-reis een heerlijk diner aan zee mogen proeven voor maar 25 euro, inclusief wijn(2 flessen voor 4 personen,4 heerlijke hoofdmaaltijden en toetje en voorgerecht voor ~100 euro totaal). Het vergde enige onderhandeling om aan tafel te mogen, maar de Basken houden nu eenmaal van hun eigen regels: de avondmaaltijd begint om 21.u en daarmee Basta! Er staan overal heerlijke bankjes in SSebastian, een plaats om naar terug te gaan! Ik hoop dat het vrede blijft voor dit mooie autonome gebied een MUST! Vr. gr. J. Rombach

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: