Heilig jaar in Santiago

Iets meer dan een week geleden belde José. Dat ik me de nederlaag van Oranje maar niet teveel moest aantrekken. Wat een zelfvertrouwen! De finale moest toen nog worden gespeeld. Hij belde vanuit Villafranca del Bierzo, waar hij een dag later met zijn dochter aan de pelgrimstocht naar Santiago zou beginnen. Vorig jaar liepen we samen nog de zogenaamde primitieve route van Oviedo naar Santiago. Volgens José was het niet druk op de route, ondanks dat het dit jaar toch een Heilig jaar is in Santiago, want 25 juli, de dag van Jakobus, valt op een zondag. Ik liep de tocht voor het eerst in 2007 vanuit St Jean Pied de Port over de zogenaamde Camino Francés. Toen ontmoette ik José en een maat van hem in de buurt van Atapuerca bij Burgos. De manier waarop zij de tocht liepen, beviel me goed. ´s Ochtends op tijd weg om zo rond een uur of drie aan te komen bij de volgende herberg. Even douchen, uitrusten en vervolgens een heerlijk glas bier drinken om daarna te gaan eten. Een soort cultureel-gastronomische pelgrimstocht. Toen José me vertelde dat hij in Villafranca del Bierzo was, moest ik terugdenken aan drie jaar geleden toen ik daar samen met Eduardo meer dood dan levend aankwam na een tocht van 45 kilometer van Manjarín naar Villafranca bij een temperatuur van bijna 40 graden. Maar we moesten die dag wel in Villafranca aankomen, omdat de vader van Eduardo die dag ook in Villafranca aankwam om het laatste stuk door Galicië met zijn zoon te lopen. Ik kon me nauwelijks staande houden onder de douche, maar daarna kenden we een wonderlijkbaarlijke herrijzenis en voelden we ons zo goed dat we beneden in het plaastje nog even een biertje gingen drinken op het terras. Nog nooit smaakte de eerste slok bier me zo goed. Het was een tercio (de iets grotere fles) Estrella Galicia. Villafranca is het voorportaal van Galicië. En zo had iedere streek zijn specialiteit. In León dronken we heerlijke rode wijn, crianza del Bierzo, in Melide aten we inktvis (bij Ezequiel!) en in Santiago wachtte een enorme visstoofschotel op ons. Maar laat ik ophouden, dit jaar heb ik geen recht van spreken, bovendien staat het internet vol met verslagen van pelgrims. Wie toch nog meer wil lezen, hiernaast, onder mijn profiel, staat het verhaal dat ik twee jaar geleden schreef over de etappe door het land van de Maragatos. Bovendien is het ook tijd voor een biertje.

Anuncios

Etiquetas: , , ,

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s


A %d blogueros les gusta esto: