Het feest van de binnenplaats

In Córdoba wordt tot 16 mei het festival de los patios gevierd. De mooie binnenplaatsen worden aangekleed met vooral keramieke borden en geraniums. Het is zo´n feest waarop het moorse verleden weer tastbaar wordt. De vertrekken van hun woningen lagen altijd om een binnenplaats, zoals de Romeinen hun atrium hadden. De binnenplaats was de ontmoetingsplaats, waar de zintuigen werden gestreeld. De geur van de sinaasappelbloesem of jasmijn en het geklater van het water uit de fontein waren een gevoel van rijkdom voor de mensen die uit de droge woestijn kwamen. Het geklater van water was nu vooral op de paraplu´s te horen. Want de eerste zondag van het festival regende het behoorlijk en precies in de periode dat de patios opengingen, rond elf uur. Maar dat weerhield weinig mensen ervan aan te sluiten in de rij om zo´n binnenplaats van binnen te bekijken.  Normaal moet je glurend door de straten omdat de moren de schoonheid van de patio verborgen hielden, maar nu hoefde je maar te kijken waar de rij stond en aan te sluiten. Vooral in de wijk van San Basilio, dichtbij de kathedraal, de voormalige moskee. Maar de rij stond er vooral, omdat mensen elkaar binnen de kans gaven een foto te maken van de patio zonder dat er al teveel mensen op de foto kwamen.
Vanaf de rivier gezien, in de wijk aan de rechterkant van de kathedraal, was het al een stuk rustiger. We waren zelfs de enigen op het kleinste pleintje van Spanje, el pañuelo, de zakdoek. Niet mooi aangekleed, al staat er wel een sinaasappelboom. Zwervend door die wijk gaat het moorse verleden nog meer leven. En krijgt binnenkort ongetwijfeld nog meer bekendheid in Nederland nu deze maand (volgens Bol.com) de Nederlandse vertaling uitkomt van het boek La Mano de Fatima, De Hand van Fatima van Ildefonso Falcones, die al eerder de roman De Kathedraal van de Zee schreef, wat ook een succes werd in Nederland. De Hand van Fatima gaat over de periode dat de bekeerde moren tegen de Spaanse koning in opstand komen in de Alpujarras, het zuidelijke gedeelte van de Sierra Nevada bij Granada. Het is een verhaal over een kleine jongen, een ezeldrijver, die zich langzaam opwerkt en uiteindelijk probeert om de twee culturen, die van de islam en het christendom dichterbij elkaar te brengen. Maar in 1609 moeten ook de bekeerde moren Spanje verlaten. Filips III heeft het 12-jarig bestand met de Lage Landen gesloten en om de adellijke macht achter zich te houden, moet hij een daad stellen, een nieuwe vijand is snel gevonden, de bekeerde moren, de moriscos, moeten vertrekken. Als dit boek een even groot succes wordt als de Kathedraal van de Zee, zal het druk worden in Córdoba. Al lijkt dat bijna onmogelijk, vooral nu het meivakantie is.
Advertenties

Tags: ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: