De prijs van een sigaar

Op de veranda van hotel Vueltabajo, gelegen op de hoek van calle Martí en calle Morales in Pinar del Río, hoofdstad van de Cubaanse tabakstreek. Vast onderdeel van de reis na het diner. Aanbidding van de Heilige Drieëenheid. Expresso, glaasje 7-jaar oude rum en een sigaar. Voor het terras denderen de oude vrachtwagens, bussen en oldtimers door de straat, een grijze walm achterlatend. Links vermaken twee Duitse toeristen zich met twee Cubaanse meisjes (dat de Duitse mannen veel ouder zijn dan deze meisjes is een overbodige opmerking) en rechts praat een groepje Cubaanse jongens met een paar toeristen. Een jongen zegt dat hij in een sigarenfabriek werkt. De openingszin is gemaakt en het zakendoen kan beginnen. Kreeg zelf een sigaar cadeau van een jongen die zijn promotie van leerling-sigarenroller tot profesioneel sigarenroller vierde. Vanaf nu krijgt hij betaald voor zijn werk. Hij vult zijn inkomen aan, en soms verveelvuldigt hij het, met de verkoop van  sigaren die hij mee mag nemen uit de fabriek (vijf per dag volgens hem) en op straat aan, vooral toeristen, verkoopt. Twee pesos convertibles, zo´n 1 euro 60, vraagt hij voor zijn sigaren, echte Cohiba Espléndido, beweert hij.  Bij de officiële winkels worden deze sigaren voor 25 pesos convertibles per stuk verkocht, al zullen de sigaren die de werknemers mee naar huis mogen nemen niet van dezelfde kwaliteit zijn. Maar toch, gezien het prijsverschil zou je het risico kunnen nemen, maar je weet pas of je de sigaar bent (komt daar de uitdrukking vandaan?) als je die enorme raket aansteekt.  
Hotel Vueltabajo is een prachtig koloniaal huis of beter gezegd paleis. Stijlvolle lobby met prachtige houtbewerkte meubels, hoge plafonds op de kamer. Op de rondreis overnachten we ook in het koloniale hotel Colón in Camagüey en hotel Los Frailes in Habana Vieja, maar die hotels hebben niet, zoals dit hotel in Pinar del Rio, een veranda, vanwaar je het Cubaanse leven aan je voorbij ziet trekken en dat je omringt op het terras. Voorbij is de tijd dat we werden weggestopt in de grauwe Russische betonkolossen, wel altijd met zwembad, maar ook altijd nét buiten de stad gelegen. We lunchen er af en toe nog, zoals in hotel Camagüey, hotel Guantánamo of hotel Sierra Maestra bij Bayamo en dan zie je er vooral Cubaanse gasten, die het weekendje weg met het gezin cadeau hebben gekregen als beste medewerker van de maand of voldoende pesos convertibles bij elkaar hebben gespaard, bijvoorbeeld met de illegale verkoop van sigaren. Want een hele doos van die Cohiba Espléndido gaat al snel voor 30 pesos convertibles van de hand, voor dat bedrag moet een Cubaan bijna drie maanden werken.  
Advertenties

Tags:

Eén reactie to “De prijs van een sigaar”

  1. Marijke Says:

    Ja, Danny, ik zie je nog zitten heerlijk genietend met een glaasje rum én de sigaar op de veranda in hotel Vueltabajo. Ook dat is Cuba!
    Het was een fijne reis en met vele herinneringen én ervaringen rijker geworden! Graag had ik de zon meegenomen!
    Groeten, Marijke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: