Cloc Cloc

De foto is genomen bij de ingang van het gemeentehuis van Ledesma. Voor het toeristenkantoortje. Bellen of roepen, kan allebei in het Spaans, voor informatie staat op het bovenste papier en daaronder; hier informatie, cloc cloc. Heerlijk didactisch. Cloc, cloc. Dacht dat dit geluid bij drinken hoorde. We zijn er hier nog niet uit of het eigenlijk toc toc moet zijn. Maakt ook niet uit. Ook na tien keer cloc cloc verscheen er niemand achter het raam. Was ook niet nodig. De plattegronden en foldertjes lagen keurig op stapeltjes voor het raam en op een ander papier stond dat voor het bezoeken van de wapenbinnenplaats in het kasteel de sleutel kon worden opgehaald in bar Don Beltrán of restaurant Bleto.
Goed dat het nog bestaat. Die kleine details die op veel plaatsen door het massa-toerisme zijn weggevaagd. Tegenwoordig zijn wij reisleiders weken voor vertrek druk bezig met bellen, het sturen van faxen en mails om het bezoek van onze groepen te reserveren. Gaan we door geavanceerde poortjes en krijgen we stickers opgeplakt. Maar in een klein dorpje als Ledesma, op een half uurtje rijden van Salamanca is de toerist nog koning en geen kuddedier. Helemaal natuurlijk als hij zelf het ijzeren hek van de wapenbinnenplaats mag openen met de in de bar opgehaalde sleutel.
 
Het deed me denken aan doña Amparo. Zij beheerde de sleutel van het oude Visigotische kerkje in Baños de Cerrato, ook al zo´n gehucht. Je belde haar een uur van tevoren en als de bus langs haar huis reed, kwam ze in haar duster en op pantoffels naar buiten met achter haar aan haar trouwe hondje en in haar hand een enorme sleutel, waar de heilige Petrus jaloers op zou zijn geweest. Doña Amparo verdiende wat bij met de verkoop van ansichtkaarten in het kerkje. Helaas heb ik nooit een foto genomen van doña Amparo en haar hondje, wel van haar dorpsgenoot die altijd even kwam aanfietsen als hij een bus door het dorp zag rijden.
Later zag de provincie Palencia, waar Baños de Cerrato onder valt, het toeristische, lees economische, belang in van het 7e-eeuwse kerkje. En dus heeft San Juan de Baños nu openingstijden, wordt de bezoeker ontvangen door een meisje in een keurig mantelpakje die de kaartjes verkoopt en desgevraagd wel wat meer over het kerkje wil vertellen. Jammer, al leert een wandeling over het pelgrimspad naar Santiago de Compostela dat er nog genoeg deuren van kerkjes en kapellen zijn om op te kloppen in de hoop dat iemand het hoort en de deur open komt doen. Cloc cloc.
Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: